Ocena brak

Co to jest histopatologia?

Autor /Ochal Dodano /31.01.2012

Patologia w szerokim znaczeniu to nauka zajmu­jąca się przyczynami chorób i mechanizmami ich rozwoju, przebiegiem i skutkami. Obejmuje takie nauki medyczne jak mikrobiologię, serologię, immunologię, anatomię i fizjologię patologiczną. Większość ludzi myli patologię z histopatologią. Histopatologia jest działem patologii obejmującym badanie narządów i tkanek pobranych przez chi­rurgów podczas operacji oraz badaniem tkanek i narządów usuniętych po śmierci pacjenta w ra­mach badań pośmiertnych.
Techniki wykorzystywane w tym procesie są stosowane także w innych działach patologii. Ty­powa procedura polega na przeniesieniu pobranej próbki do laboratorium patologicznego, gdzie jest przechowywana maksymalnie 12 godzin w środku utrwalającym albo konserwującym (formaldehydzie lub etanolu), który zachowuje tkankę we właś­ciwym stanie, nie dopuszczając do rozkładu i wy­stąpienia zmian uniemożliwiających badanie.
Zakonserwowaną próbkę umieszcza się w bloku z wosku i kroi za pomocą bardzo precyzyjnego urzą­dzenia o nazwie mikrotom' w niewiarygodnie cien­kie skrawki, czyli sekcje. Niektóre sekcje mogą mieć nie więcej niż 0,000002 mm grubości. Muszą być tak cienkie, by można było je badać pod mikro­skopem interferencyjnym, w którym wiązka świa­tła przechodzi przez próbkę.
Nawet w kilkusetkrotnym powiększeniu struk­tury, z których składa się sekcja, są tak cienkie, że trudno je dostrzec, wobec tego zostają zabarwione. Lekarz anatomopatolog ma do dyspozycji różne barwniki, które selektywnie ukazują rozmaite cechy, jak włókna mięśniowe albo nerwowe czy tkankę kostną. Następnie przeprowadza się analizę tkanek pod mikroskopem.

Chociaż praca anatomopatologa jest najczęściej rutynowa, czasem zdarzają się niespodzianki i do­konywane są ważne odkrycia, które pozwalają uratować życie pacjenta. Na przykład mała brodawka (tak zwany pieprzyk) na skórze może okazać się złośliwym czerniakiem - bardzo niebezpieczną i wyjątkowo złośliwą odmianą raka. Jeśli czerniak zostanie wcześnie usunięty, pacjent ma duże szan­se na powrót do zdrowia.
Rutynowe badanie laboratoryjne próbki tkanki, takie jak opisane wyżej, zabiera około dwóch dni. Jeśli sprawa jest pilniejsza, można zastosować me­todę mrożenia tkanek. Mały kawałek próbki gwał­townie zamraża się w bardzo niskiej temperaturze, wkładając go do komory z azotem lub dwutlenkiem węgla. Zamrożona próbka zostaje pocięta, zabar­wiona, zbadana pod mikroskopem i wyniki otrzy­muje się dużo szybciej.

Metoda zamrażania próbek nie daje tak dokład­nych wyników jak metoda z wykorzystaniem blo­ków wosku, jednak jest o wiele szybsza. Wyniki uzyskuje się po upływie kilku minut, czasem zanim chirurg zakończy wykonywanie operacji.
Może się na przykład zdarzyć, że u pacjentki wykonuje się biopsję, której celem jest zbadanie stwardnienia wyczuwanego w piersi. Chirurg robi małe nacięcie, by pobrać próbkę tkanki, którą na­tychmiast przekazuje się do laboratorium w celu wykonania badań, po czym, w zależności od ich wyników, chirurg może stwierdzić, czy powinien usunąć tylko guzek, czy niezbędne jest bardziej radykalne działanie. Badanie wykonuje się, aby jeśli to możliwe, uniknąć operacji. Przed tego ro­dzaju zabiegiem pacjentka musi otrzymać wszyst­kie informacje o jego charakterze i musi wyrazić pi­semną zgodę na jego przeprowadzenie. Jeśli diagnoza budzi jakiekolwiek wątpliwości, zespół operacyjny musi postępować ostrożnie. Po pobra­niu wycinka tkanki operacja zostaje zakończona, z zaleceniem prowadzenia dalszych badań.

Podobne prace

Do góry