Ocena brak

Co to jest grawerowanie kreskowe?

Autor /Bery Dodano /31.01.2012

Stosując technikę grawerowania kreskowego wyci­na się wzór w płycie za pomocą rylca. Najczęściej używanym materiałem na płyty jest miedź, metal stosunkowo miękki i dlatego łatwy w obróbce. Jed­nak wykorzystuje się również twardsze metale, na przykład stał. Jest ona o wiele praktyczniejsza, gdy należy wykonać wiele odbitek, gdyż płyty mie­dziane zużywają się szybko. Za pomocą rylca możliwe jest wycinanie wyłącznie linii oraz punktów, tak więc kunszt rytownika polega na tworzeniu róż­nych tonów i tekstur przez zmianę głębokości, szerokości oraz długości cięć. Ostrze rylca jest krót­ką sztabką wykonaną z wysokiej jakości stali narzę­dziowej, grubości około 6 mm i o kwadratowym bądź rombowym przekroju. Jeden jej koniec jest wygięty do góry i zamocowany do rękojeści w taki sposób, że podczas rytowania całość pewnie leży w dłoni rytownika. Drugi koniec rylca uformowa­ny jest w punktowe ostrze. Podczas pracy rylec trzyma się pod małym kątem w stosunku do płyty i powoli tnie metal, popychając go do przodu.
Rylec wycina rowek w płycie, usuwając cienki pasek metalu. Im większy jest kąt pomiędzy ryl­cem a płytą, tym głębszą i szerszą wycina on linię. Wzdłuż wyciętej krawędzi tworzą się charaktery­styczne, ostre zadziory, które w końcowej fazie muszą zostać zdrapane.
Łuki wycinane są poprzez obracanie płyty spo­czywającej na podstawce. Dzięki temu rytownik może nie przerywać cięcia i nie przemieszczać się, co gwarantuje, że wycinany rowek ma odpowied­nią szerokość i głębokość. Okrągłe punkty wyci­na się umieszczając rylec w odpowiednim miejscu i obracając płytę dookoła jego osi. Trójkątne punk­ty natomiast powstają przez zagłębianie rylca w płytę bez obracania.
By uzyskać odbitki z ryciny na płycie, należy po­kryć ją odpowiednią farbą drukarską. Farba wypeł­nia zagłębienia wyryte na płycie. Nadmiar farby zostaje następnie starty z płyty za pomocą muśli­nu. W ten sposób czyści się jej płaskie fragmenty. Płyta jest mocowana do stołu prasy drukarskiej rysunkiem do góry. Na płytę kładzie się arkusz nawilgoconego papieru, a na wierzch nakłada się kilka warstw cienkiego filcu. Prasa jest następnie ściskana. Warstwa filcu powoduje, że papier jest delikatnie dociskany do nacięć na płycie, z których „wyciąga" farbę drukarską. Im głębsze są rowki w płycie, tym więcej farby w nich się mieści i tym ciemniejszy znak powstaje na odbitce.

Podobne prace

Do góry