Ocena brak

Co to jest elektroencefalograf?

Autor /Huzar Dodano /31.01.2012

Pod koniec XIX wieku inni naukowcy próbowali znaleźć sposób na monitorowanie aktywności mózgu. W 1875 r. angielski lekarz Richard Caton po raz pierwszy zarejestrował „słabe prądy rozcho­dzące się w różnych kierunkach", a płynące z kory mózgowej. W 1924 r. niemiecki fizyk i psychiatra Hans Berger (1873-1941) zaczął wykorzystywać te prądy elektryczne do prób diagnozowania pew­nych schorzeń mózgu, jak epilepsja czy guzy.
W 1929 roku stworzył maszynę, którą od tamtej pory stosuje się do rejestrowania fal mózgowych, czyli elektroencefalograf.
Urządzenie to rejestruje aktywność elektryczną mózgu za pośrednictwem wielu elektrod przymo­cowanych do głowy pacjenta i sporządza wykres tej aktywności na papierze. Wykres nazywa się elek-troencefalogramem, czyli EEG. Technika ta zo­stała potem unowocześniona w Cambridge przez Edgara Douglasa Adriana (1889-1977). EEG umożliwiło lekarzom badanie zaburzeń psychicz­nych i wykrywanie chorób mózgu, a ponadto do­starczyło wielu informacji na temat samego narzą­du. Między innymi, dzięki EEG udowodniono, że podczas snu mózg nie przerywa swojej aktywno­ści, a także zidentyfikowano te obszary mózgu, które zajmują się procesami takimi jak odczuwa­nie, zapamiętywanie czy rozumowanie.
Analiza elektroencefalogramów jest trudna i pra­cochłonna. O wiele bardziej czytelna jest koloro­wa „mapa" mózgu tworzona przez odmianę EEG zwaną BEAM, czyli „brain electrical activity map­ping". Ta metoda została opracowana na początku lat 80. przez Franka Duffy'ego i jego zespół w Harvard Medical School w Bostonie. Od roku 1987 BEAM wykazał się niemal 80-procentową skutecznością w wykrywaniu u pacjentów pew­nych zaburzeń w uczeniu się, na przykład dysleksji, oraz psychicznych, na przykład schizofrenii.

Podobne prace

Do góry