Ocena brak

Co to jest czas połowicznego rozpadu?

Autor /Stach Dodano /31.01.2012

Pierwiastki promieniotwórcze ulegają rozpadowi w sposób przypadkowy. Przy tym prawdopodo­bieństwo rozpadu atomu jest stałe i nie zależy od koncentracji pierwiastka, ani od żadnych warun­ków zewnętrznych. Weźmy pod uwagę 1 gram uranu 235 (izotopu uranu o masie atomowej 235). Czas potrzebny do tego, by wskutek rozpadu pro­mieniotwórczego pozostało zaledwie 0,5 g nazy­wamy czasem połowicznego rozpadu, dla uranu 235 wynosi on 713 milionów lat. Z tego 0,5 grama po następnych 713 milionach lat pozostanie 0,25 grama i tak dalej. Dlatego właśnie na Ziemi wciąż jeszcze występuje uran. Jednak wiele z produktów rozpadu ma czasy połowicznego rozpadu liczone w dniach, godzinach, minutach a nawet sekundach.
Najcięższe sztucznie tworzone w laboratoriach jądra pierwiastków o liczbach atomowych powy­żej 100 istniały zaledwie ułamki sekundy.
Wszystkie naturalnie występujące pierwiastki promieniotwórcze za wyjątkiem radioaktywnych izotopów potasu, rubidu, lutetu i samaru są pro­duktami rozpadu toru (czas połowicznego zaniku 14,05 mld lat) lub dwóch izotopów uranu - 238 (4,5 mld lat) i 235 (713 mln lat). Pierwiastki te roz­padają się po kolei na radioaktywne izotopy róż­nych innych pierwiastków, a cały łańcuch rozpa­dów nazywamy szeregiem promieniotwórczym.
Izotopy pierwiastków należące do szeregu toro­wego charakteryzują się liczbami masowymi typu 4n, uranowo-radowego (rozpoczynający się ura­nem 238) typu 4n+2, natomiast uranowo-aktynowego (rozpoczynający się uranem 235) 4n+3. Istnieje jeszcze czwarty szereg, neptunowy, w któ­rym liczba masowa zmienia się jak 4n+1. Neptun jednak nie występuje praktycznie w przyrodzie, gdyż ma zbyt krótki czas połowicznego rozpadu (2,2 mln lat).

Podobne prace

Do góry