Ocena brak

Co to jest Concorde?

Autor /Czech Dodano /31.01.2012

Brytyjsko-francuski Concorde jest z pewnością jednym z najpiękniej­szych i najbardziej eleganckich samolotów pasażerskich. Zbudo­wano niewiele tych maszyn, gdyż wysoka cena i koszty utrzymania oraz względy ochrony środowiska bardzo ograniczyły popyt na nie.
Samolot Concord uważany przez wielu za szczytowe osiągnięcie techniki, jest owocem międzynarodowego przedsięwzięcia sięga­jącego lat 50. Komitet Transportu Naddźwiękowego (STAC) utworzony wtedy przez brytyjski rząd miał nawiązać współpracę z zakładami badaw­czymi przemysłu lotniczego w celu skonstruowania samolotu pasażerskiego zdolnego do lotu z pręd­kościami ponaddźwiękowymi.
Pod brytyjskim patronatem.
Owocem prac był Projekt 198. który zawierał omó­wienie możliwych sposobów skonstruowania takiej maszyny. Pierwsza opcja zakładała budowę samo­lotu zdolnego do lotu z prędkością 1.3 Ma (Macha), czyli 1.3 raza większą od prędkości rozchodzenia się dźwięku w powietrzu, a druga propozycja zawierała projekt samolotu ze skrzydłami w ukła­dzie delta, mogącego rozwijać prędkość 2 Ma i o zasięgu rzędu 5500 kilometrów.
Pod koniec 1960 roku w British Aircraft Corpo­ration (BAC) zaczęto projektować pasażerski odrzutowiec naddźwiękowy.
Połączenie z Francuzami.
W 1957 roku władze francuskie również zaczęły myśleć o ponaddźwiękowym samolocie komercyj­nym. Francuskie linie lotnicze Air France potrze­bowały wówczas maszyny zdolnej przewieźć 80 pasażerów na odległość ponad 3000 km. Wiosną 1960 roku dwie czołowe francuskie firmy lotnicze. Dassault oraz Sud-Aviation, rozpoczęły współ­pracę nad projektem Super Caravelle.
Jednakże już 12 miesięcy później BAC złożył Sud-Aviation propozycję wspólnej budowy sa­molotu pasażerskiego zdolnego rozwijać prędkość 2 Ma. Następnie poparcie dla tego pomysłu zgłosi­ły rządy francuski i brytyjski. W końcu listopada 1962 roku przedstawiciele obu krajów podpisali kontrakt na wspólną budowę samolotu.
Choć zmieniono niektóre szczegóły, to podsta­wowe założenia projektu samolotu o ładowności rzędu 30 ton, zdolnego lecieć z prędkością dwu­krotnie przewyższającą prędkość dźwięku i o zasię­gu wystarczającym, by połączyć Paryż z Nowym Orleanem w Stanach Zjednoczonych, pozostały niezmienione. W programie uczestniczyła francu­ska firma SNECMA. której zadaniem było skon­struowanie silnika Olympia 593 napędzającego samolot. Prace postępowały szybko i do 1964 roku gotowe były plany dwóch prototypów maszyny -001 budowanego w Tuluzie we Francji i 002. który miał powstać w Filton w Anglii.
Start przedsięwzięcia
W grudniu 1967 r. prototyp 001 był gotowy i zo­stał oficjalnie zaprezentowany. Jednak jego pierw­szy lot z przyczyn technicznych był odkładany i ostatecznie odbył się dopiero 2 marca 1969 roku. Samolot przebywał w powietrzu 42 minuty, osią­gnął wysokość 300 metrów i prędkość 463 kilomet­rów na godzinę. 1 października 1969 roku drugi prototyp, jako pierwsza maszyna cywilna, osiągnął prędkość ponaddźwiękową.
Pierwszy publiczny pokaz dwóch Concordów miał miejsce podczas wystawy lotniczej w Le Bourget w 1969 roku, a niedługo później 002 osią­gnął w locie testowym prędkość 2 Ma. 25 maja 1971 roku 002 jako pierwszy samolot naddźwię­kowy przeleciał międzynarodowym korytarzem powietrznym z Paryża do Dakaru w zachodniej Afryce. Stopniowo obydwa prototypy przechodziły próby w normalnych warunkach lotów, w tym w lo­cie długodystansowym do Ameryki Południowej we wrześniu 1971. Maszyna wystartowała z Tuluzy i poprzez Wyspy Zielonego Przylądka i Gujanę Francuską poleciała do Rio de Janeiro, a następnie do Buenos Aires. Ogółem samolot leciał prawie 30 godzin z tego trzecią część drogi pokonał z pręd­kością 2 Ma. Oba prototypy spędziły w powietrzu łącznie 3850 godzin. 001 został wycofana z użyt­ku w 1973, a 002 w 1976 roku.
Po prototypach wykonano dwa egzemplarze przedseryjne oznaczone 01 (pierwszy lot pod ko­niec 1971) i 02 (pierwszy lot na początku 1973). Maszyny te zostały nieco zmodyfikowane. Mody­fikacje obejmowały przedłużenie kadłuba, zmianę kształtu dysz silników, zwiększenie masy starto­wej oraz zwiększenie pojemności zbiorników pali­wa. 7 listopada 1974 roku Concorde 01 ustanowił rekord prędkości w locie przez Atlantyk, przela­tując z Filton w Anglii do Bangor w stanie Maine w USA w ciągu 2 godzin i 56 minut.
Flota w budowie.
Gdy prace rozwojowe nad Concordem miały się ku końcowi, Air France i British Airways złożyły zamówienia na 9 maszyn tego typu. Trzecia z do­starczonych maszyn numer 203, która wzbiła się w powietrze 31 stycznia 1975 roku, była pierw­szym egzemplarzem seryjnym.
Air France zaczęło wykorzystywać Concordy do obsługi specjalnego szybkiego połączenia Paryż-Nowy Jork otwartego w listopadzie 1977 roku. British Airways używały ich na trasie do Nowego Jorku od lutego 1978 r. Inne linie lotnicze wyraża­ły z początku zainteresowanie tymi maszynami, jednak w końcu cała szesnastka Concordów znalazła się w Air France bądź w British Airways. Ostatnia z dostarczonych maszyn odbyła swój pierwszy lot 20 kwietnia 1979 roku.
Rozczarowania.
Concorde jest niewątpliwie chlubnym przykładem międzynarodowej współpracy w przemyśle lot­niczym. Maszyny te jednak nie weszły do służby
w większej liczbie. Duże zużycie drogiego paliwa i stosunkowo niewielka ilość miejsc na pokładzie sprawiły, że maszyny te są drogie w użytkowaniu, a co za tym idzie koszt biletu na ekspresowy prze­lot nad oceanem jest wysoki. Concorde jest także znacznie głośniejszy od innych samolotów pasa­żerskiej. Właśnie hałas stał się powodem wpro­wadzenia przez USA ograniczeń w poruszaniu się Concordów w amerykańskiej przestrzeni powietrz­nej. To zadecydowało o finansowym fiasku przed­sięwzięcia. Concorde był pierwszym naddźwiękowym samolotem pasażerskim i prawdopodobnie pozostanie przez jakiś czas ostatnim, jeśli nie liczyć rosyjskiego Tu-144 - kopii Concorda - którego zbudowano zaledwie kilka egzemplarzy i który już dość dawno wyszedł z eksploatacji.

PODSTAWOWE DANE
załoga: 4 osoby
silniki: 4 Rolls Royce - SNECMA Olympus 593 Mk. 610
pasażerowie: 118
długość: 62,10 m
rozpiętość skrzydeł: 25,56 m
wysokość: 11,4 m
max. masa startowa: 185065 kg
prędkość podróżna: 2,04 Ma
na wysokości 15635 m
zasięg maksymalny: 6580 km

Podobne prace

Do góry