Ocena brak

Co to jest antena radioteleskopu?

Autor /Rodak Dodano /31.01.2012

Antena radioteleskopu może mieć różne formy. Najprostsza składa się z wielu dipoli (par prętów) rozmieszczonych na pewnym obszarze i połączo­nych ze sobą. Ogólnie znana jest antena parabolicz­na w postaci wielkiej wklęsłej miski utworzonej z metalowych prętów, która zbiera fale radiowe z dużej powierzchni i koncentruje je w ognisku, gdzie umieszczony jest pojedynczy dipol. Najwięk­sza w pełni sterowalna, ruchoma antena radiotele­skopu znajduje się w Effelsbergu w Niemczech. Jest to dysk o 100-metrowej średnicy. Największa istniejąca antena radioteleskopu jest wbudowana na stałe w zaklęśnięcie gruntu w Arecibo (Puerto Rico) i ma 300 metrów średnicy. Może ona odbie­rać wyłącznie sygnały pochodzące ze źródeł znaj­dujących się ponad nią.
Dyski anten parabolicznych są tak wielkie po to, aby sygnał radiowy był wystarczająco silny. Rozmiary najmniejszego szczegółu, który można dostrzec za pomocą teleskopu (a więc i jego roz­dzielczość), są proporcjonalne do stosunku dłu­gości fali rejestrowanego promieniowania podzie­lonej przez średnicę urządzenia zbierającego. Długość fal radiowych jest znacznie większa od długości fal światła widzialnego, i aby radiotele­skopy miały rozdzielczość zbliżoną do rozdziel­czości dużych teleskopów optycznych, średnice ich czasz musiałyby mierzyć kilka kilometrów.
Efekt wielkiej czaszy można jednak uzyskać, dodając sygnały pochodzące z kilku mniejszych anten. Niekiedy zestawy radioteleskopów w róż­nych krajach łączy się dla symulowania powierzch­ni zbierającej o rozmiarach Ziemi.

Podobne prace

Do góry