Ocena brak

Co to był program Apollo?

Autor /Rodak Dodano /31.01.2012

Program księżycowy wymagał też znacznie potęż­niejszych rakiet nośnych niż te, które dotychczas istniały. Co innego umieścić niewielki statek Ge­mini na niskiej orbicie okołoziemskiej, zaledwie kilkaset kilometrów nad powierzchnią Ziemi, a co innego wysłać większy statek Apollo na Księżyc, ponad 300000 km od Ziemi! NASA gruntownie zmodyfikowała i powiększyła wypróbowaną rakie­tę Saturn I, tworząc kolosa - rakietę Saturn V.
Po latach przygotowań nadszedł czas rozpo­częcia programu Apollo. Na początku roku 1967 rakieta Saturn IB miała wynieść statek Apollo 1 (wówczas Saturn V był jeszcze w fazie projekto­wej). Jeszcze przed startem wydarzyła się katastro­fa. Podczas rutynowych symulacji startu na statku umieszczonym na wyrzutni wybuchł pożar, rozprzestrzeniając się błyskawicznie w atmosferze zło­żonej prawie wyłącznie z tlenu. Trzej kosmonau­ci zamknięci wewnątrz hermetycznego statku: Gus Grisom, Ed White i Roger Chaffe nie mieli żad­nych szans na przeżycie - po prostu udusili się. Dochodzenie i konieczność wprowadzenia znacz­nych modyfikacji opóźniły program o ponad rok.
Rosjanie mogli wygrać wyścig na Księżyc, jed­nak i im przydarzyło się nieszczęście. W kwietniu 1967 roku przeprowadzali lot, w którym miało dojść do połączenia się dwóch statków kosmicz­nych. Wskutek awarii statku Sojuz 1, który spalił się przy wchodzeniu w atmosferę podczas powro­tu na Ziemię, zginął Władymir Komarów. Program Apollo wznowiono w październiku 1968 roku, ze zmodyfikowanym statkiem i większą rakietą nośną. Apollo 7 został wyniesiony na orbitę okołoziemską na swego rodzaju rekonesans. Jednak jeszcze przed wysłaniem Apollo 7 NASA pospiesznie przygoto­wywała następny lot, zaniepokojona doniesienia­mi o radzieckich planach załogowego lotu dooko­ła Księżyca.
Szczęśliwie dla USA radziecki lot nie doszedł do skutku, a w grudniu 1968 roku NASA odniosła wielki sukces, gdy Apollo 8 dziesięciokrotnie okrą­żył Księżyc i bezpiecznie powrócił na Ziemię. W statku znajdowali się wówczas: Frank Borman, James Lovell i William Anders. Ten lot był w isto­cie znacznie bardziej skomplikowany od planowa­nego przez Rosjan „prostego" lotu wokół Księżyca i z powrotem na Ziemię. Amerykanie spędzili 20 godzin na orbicie księżycowej, zaledwie 110 kilo­metrów nad jego powierzchnią, testując systemy nawigacyjne i łączności, które miały być użyte pod­czas operacji lądowania na Srebrnym Globie. Dwa miesiące później na orbitę okołoziemską wysłano statek Apollo 9. Niósł on ładownik księżycowy (LEM), który na orbicie odłączył się od statku macierzystego na 6 godzin, po czym znowu się do niego przyłączył. Astronauci wrócili na Ziemię 13 marca 1969 roku.

Podobne prace

Do góry