Ocena brak

Co stanowi największe zagrożenia wobec życia ludzi w XXI wieku i jakie propozycje wobec tych zagrożeń ,,zgłasza’’ pedagogika serca , którą można uznać za teorię wychowania w miłości ?

Autor /indicate Dodano /11.01.2006

Maria Łopatkowa znakomity pedagog , rzecznik , obrońca praw dziecka , zdaje sobie sprawę , że człowiek jest wielką tajemnicą . Na kartach swojej powieści ,, Pedagogika serca?? stara się odpowiedzieć na pytanie kim jest człowiek dla drugiego człowieka? Co zrobić aby stał się człowiekiem miłującym ? Człowiek otrzymał w darze od Boga rozum , którego nie potrafi wykorzystać . Dlatego wiek XXI jest pełen agresji , przemocy wobec dzieci . Dlatego dzieci choć mają rodziców pozostają sierotami . Diagnoza w ujęciu Marii Łopatkowej brzmi : ,, Mamy dziś na niespotykaną skalę deficyt miłości ??. Wystarczy spojrzeć na przekazy medialne , gdzie złość , brutalność jest na porządku dziennym . Tyle zła , nienawiści a gdzieś w dali głodujące dzieci , krzywda i płacz w obliczu wojen .
Wychowanie młodego pokolenia spoczywa w rękach dorosłych , nakłada obowiązek wnikliwego badania i zapobiegania wszystkiemu co mogłoby sprzyjać agresji i jej rozwojowi w formowaniu się postaw ludzkich . ,, Pedagogika serca ?? jako teoria wychowania w miłości wskazuje największe zagrożenia XXI w.
Niezaspokojona u dzieci i młodzieży potrzeba miłości prowadzi do różnego rodzaju zaburzeń psychicznych . Już w wieku przedszkolnym ? opóźnienie w rozwoju , brak koncentracji .Wiek szkolny , gdzie powinien następować wszechstronny rozwój osobowości młodego człowieka niesie niechęć do nauki , bierność , agresywność , zamykanie się w sobie . U młodzieży niedobór miłości powoduje zanik ambicji , brak samodzielności , inicjatywy , brania odpowiedzialności za siebie i innych a w konsekwencji nadużywanie alkoholu , wczesna inicjacja życia seksualnego .Oprócz tych zagrożeń Maria Łopatkowa mówi o braku bezpieczeństwa , postępującym procesie dehumanizacji . Niestety do zagrożeń młodego człowieka przyczyniają się i rodzice czy instytucjonalni opiekunowie dzieci .Przemoc fizyczna stosowana w celach profilaktycznych a bicie uważane za niezbędną metodę wychowawczą .Łopatkowa zwraca uwagę na to iż granica między biciem a maltretowaniem jest dość płynna . Zarówno krzywda cielesna jak i psychiczna na trwałe pozostawia ślad w psychice dziecka . Ono pozostanie samotne , nie upomni się o swoją godność . Dziecko powinno mieć prawo do godności , wolności , małych tajemnic . zdaje sobie sprawę M. Łopatkowa , że odpowiedzialność za postawy dzieci i młodzieży ponosi cały system edukacyjny i tu rację przyznaje antypedagogika . Rodzic na mocy prawa jest podmiotem w stosunku do dziecka , decyduje o jego losie . Łopatkowa dyskryminuje ten proces ukazując jego prawdziwy wymiar w prawie rodzinnym i opiekuńczym . Pojawia się tu kategoria władzy rodzicielskiej . A autorka wprowadza w miejsce władzy rodzicielskiej , pieczę rodzicielską . Władza rodzicielska wg M.

Do góry