Ocena brak

Co oznacza pojęcie palatolalia?

Autor /Eustachy777 Dodano /13.03.2013

Termin palatolalia (syn. dyslalia palatina, mowa podniebienna, rynola-lia, rynofonia, rynizm) jest stosowany do określania sprzężonych zaburzeń mowy, tj. dyslalii (wielorakiej, złożonej) oraz rynolalii (nosowania), występujących w przypadkach rozszczepów podniebienia. Jego łaciński odpowiednik

- pałatoschisis - powstał z połączenia nazwy podniebienia {palatum) i określenia patologicznego stanu podniebienia - rozszczepu (schisis).

To zaburzenie artykulacji wywołane jest nie tylko rozszczepem podniebienia (twardego i miękkiego), ale również rozszczepem wargi i wyrostka zębo-dołowego. Pojęcie palatolalia stosowane jest zatem szeroko do określania rozwojowej wady mowy u dzieci, wynikającej z wrodzonych wad anatomicznych określonych narządów wykonawczych mowy, które prowadzą do wtórnych zaburzeń w układzie kostnym, mięśniowym, oddechowym, głosowym i słuchowym oraz do zaburzeń emocjonalnych.

Najważniejszym objawem palatolalii jest r y n o 1 a I i a. Nosowanie otwarte (łac. rhinolaiia aperla, syn. rynolalia otwarta) jako zasadnicze zjawisko w wadach anatomicznych podniebienia stanowi najtrudniejszy problem w usprawnianiu zarówno chirurgicznym, jak i logopedycznym. W polskiej logopedii od dość dawna rynolalia jest wyłączana z dysłałii i traktowana jako osobna jednostka nozologiczna. Pojęcie to oznacza zniekształcenie substancji fonicznej w płaszczyźnie suprasegmentalnej, czyli zaburzenie prozodii mowy. Przejawia się ono nosowaniem otwartym, czyli wymową wszystkich głosek (również ustnych) z poszumem nosowym. Jest to zatem nosowa realizacja poszczególnych głosek w wyniku braku możliwości realizacji ustnej.

Do najczęstszych wad wymowy (czyli zaburzeń substancji fonicznej w płaszczyźnie segmentalncj) zalicza się w przypadku palatolalii wszystkie formy sygmatyzmu, rotacyzmu, kappacyzmu i gammacyzmu, mowę bezdźwięczną, a także nieprawidłową wymowę głosek wargowych (p-b, p '-b'), wargowo-zę-bowych (/' wyf’ w') i przedniojęzykowo-zębowych (/, ii /, n). Zdarza się też, że w mowie dziecka występują tyłko samogłoski (dyslalia całkowita).

Do góry