Ocena brak

Cieśń gardła

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

Cieśń gardła (istbnus^faucium). Wolny brzeg podniebienia miękkiego, oba luki podniebienne po obu stronach i nasada języka ograniczają przestrzeń łączącą jamę ustną z gardłem; nazywamy ją cieśnią gardła.

Granica między gardłem a jamą ustną bywa różnie oznaczana; według jednych autorów stanowią ją przednie łuki podniebienne, według innych — luki tylne. W tym ostatnim przypadku cieśń gardła i migdałki podniebienne należy zaliczyć do narządów jamy ustnej. Trzymamy się tego ostatniego podziału.

Dzięki mięśniom zawartym w obu fałdach podniebiennych są one ruchome. Cieśń gardła może się zwężać a nawet zupełnie zamykać, lub też szeroko otwierać w czasie przesuwania się kęsów. Podczas mówienia fałdy podniebienne w zależności od ich ustawienia przyczyniają się do zmiany i do zabarwienia brzmienia dźwięków. Podczas picia zwężają one ujście jamy ustnej i język jak tłok w pompie ssącej przesuwa płyn ku tyłowi. Stanowi 10 zasadniczą różnicę ze zwierzętarni, które nie rozdrabniają pożywienia, lecz łykają je w całych kawałach, nie mają bowiem cieśni gardła. Dopiero ssaki dzięki zyskaniu zębów trzonowych do tego stopnia rozdrabniają pokarmy, że mogła powstać cieśń gardła. Ptaki piją wodę unosząc głowę do góry; ssaki wykonują znacznie bardziej ekonomiczny, wewnętrzny ruch łykania.

Podobne prace

Do góry