Ocena brak

Cień serca w obrazie rentgenowskim

Autor /ashley Dodano /18.01.2012

Wyżej wyrysowany obraz projekcyjny serca, który otrzymujemy zarówno metodami anatomicznymi, jak i opukiwaniem, zgadza się na ogół z obrazem rentgenowskim, jaki daje część cienia środkowego przypadająca sercu (część sercowa cienia środkowego). Zgodność ta jest tym większa, im bardziej lampa rentgenowska oddalona jest od obiektu w zdjęciu tylno-przednim. Z odległości 2 m rozbieżność promieni jest tak niewielka, że uzyskany ortodiagram pod względem wielkości i kształtu jest prawie identyczny z obrazem projekcyjnym. Prawy kontur cienia utworzony jest oczywiście przez prawy przedsionek i przez żyłę główną górną, lewy głównie przez komorę lewą oraz ku górze przez lewy luk przedsionkowy, wyżej przez łuk pnia płucnego i wreszcie przez wypuklcnie aorty. 1 ylko dolny kontur ortodiagramu nie może być wyrysowany, ponieważ tutaj cień serca bez widocznej granicy przechodzi w cień wątroby, a prawy brzeg serca oraz koniuszek serca leżą niżej (głębiej) od konturu wypuklenia przepony. O zmianach kształtu, wielkości serca itp. w zależności od wdechu i wydechu wspominaliśmy już poprzednio, jak również o różnicach zależnie od wieku, płci i budowy konstytucyjnej. Zaznaczymy jeszcze tylko, że u noworodka cień serca w związku z jego położeniem jest stosunkowo szerszy i nieco inaczej zarysowany; zwłaszcza wcięcie między zarysem wypuklenia aorty a zarysem łuku pnia płucnego prawie wcale nie zaznacza się.

Podobne prace

Do góry