Ocena brak

Ciemiączko

Autor /julka Dodano /03.01.2012

Z liczby sześciu dwa ciemiączka są nieparzyste i dwa parzyste. Z ciemiączek nieparzystych największe jest 1) ciemiączko przednie (fonticulus anterior1), o kształcie porównywanym zwykle do latawca, ostrym kątem skierowanego do przodu; leży ono na skrzyżowaniu szwu wieńcowego, strzałkowego i czołowego. Ciemiączko to, 3—5,5 cm długości2 i 2—5 cm szerokości, wyczuwalne w czasie badania położniczego, stanowi ważną wskazówkę podczas porodu co do położenia czaszki płodu w miednicy. Przez nie można wyczuwać tętno naczyń mózgowych, a w warunkach chorobowych zmiany ciśnienia śródczaszkowego. Drugim nieparzystym ciemiączkiem jest 2) ciemiączko tylne (fonticulus posterior1), znacznie mniejsze od poprzedniego, kształtu trójkątnego. Leży ono w miejscu zetknięcia się szwu strzałkowego ze szwem węgłowym u szczytu łuski potylicznej. Z ciemiączek parzystych położonych na bocznej ścianie czaszki przednie, podłużne 3) ciemiączko przedni o-boczne, czyli klinowe (fonticulus posterolateralis s. sphenoidalis), znajduje się u wierzchołka skrzydła większego kości klinowej w okolicy pterionu. w miejscu zbliżenia się do siebie kości ciemieniowej. klinowej, skroniowej i czołowej. Tylne, bardziej nieregularne 4) ciemiączko tylno-boczne, czyli sutkowe (fonticulus posterolateralis s. mastoideus), leży poniżej kąta sutkowego kości ciemieniowej między kośćmi: ciemieniową, potyliczną i skroniową. Tylko trzy pierwsze ciemiączka są natury błoniastej, łącznotkankowej, natomiast ostatnie jest zamknięte warstwą chrząstki szklistej.

Podobne prace

Do góry