Ocena brak

Cieciorka pstra

Autor /Sergiusz192 Dodano /18.01.2012

Bylina o głęboko sięgającym korzeniu, łodydze podnoszącej się, rozgałęzionej, liściach nieparzystopierzastych, naprzemianległych. Z kątów liści wyrastają długie łodygi kwiatostanowe zakończone baldachem złożonym z kwiatów białoliliowych. Rozwijają się one stopniowo przez większą część lata. Owocem jest strąk zawierający drobne, owalne nasiona. Cała roślina jest trująca. Spotyka się ją na terenach zadarnionych, wzdłuż dróg i na skraju pól, zwłaszcza na glebach wapiennych. Rośnie często na pastwiskach, ale zwierzęta jej nie jedzą.

Surowcem zielarskim jest ziele (Herba Coronillae), które ścina się w pełni kwitnienia w dni słoneczne. Suszy się je rozpostarte cienką warstwą w miejscu cienistym, przewiewnym. Ziele powinno zachować zielonkawą barwę i gorzki smak. Zawiera trujący i rozpuszczalny w wodzie glikozyd - koronilinę, garbniki, gorycze, sole mineralne i witaminę C. Działa uspokajająco w przypadku nerwicy serca i reguluje rytm serca. Ziółka łagodzą też ataki astmy i działają moczopędnie. Obecnie rzadkie w użyciu, mogą być stosowane tylko pod kontrolą lekarza. Zatruciu ulegają głównie dzieci, które chętnie robią z cieciorki bukiety. Objawami zatrucia są: bladość, biegunka i duszność, a nawet skurcze i utrata przytomności, mogące doprowadzić do śmierci.

Okres kwitnienia:

V-VIII

Zbiór ziela:

V-VIII

Podobne prace

Do góry