Ocena brak

CICOGNANI AMLETO GIOVANNI kard.

Autor /Franciszek777 Dodano /27.07.2012

ur. 24 II 1883 w Brisighelli (prow. Rawenna), zm. 17 XII 1973 w Watykanie, Teolog, kanonista, dyplomata papieski.

Po studiach teol. w seminarium duch. przyjął 1905 święcenia kapł. w Faenza, nast. odbył dalsze studia i uzyskał doktoraty z filozofii, teologii i prawa kan. w pap. seminarium Apollinaris oraz dyplom adwokata Roty Rzym. ;

1910-14 pracował w Kongr. Sakramentów, 1914-28 w Kongr. Konsystorialnej (od 1922 podsekretarz), 1928-33 w Kongr. Kościołów Wsch. (od 1929 sekretarz Komisji Kodyfikacyjnej dla Kościołów Wsch.), 1921-31 był prof, prawa kan. w Apollinaris i pracował (1926-33) w duszpasterstwie akademickim przy uniw. -» Sapienza.

Mianowany abpem tytuł., został 1933 delegatem apost. w Stanach Zjedn., gdzie prowadził ożywioną działalność organizacyjną, dyplomatyczną, pisarską, duszpast. i charytatywną; przyczynił się do erekcji nowych diec. i prow, kościelnych oraz do ożywienia życia rel.; w tym czasie wydał większość swych prac, przeważnie o charakterze duszpast.; podczas II wojny świat, pośredniczył między rządem Stanów Zjedn. i Watykanem (interweniował też u rządu wł. w sprawie zerwania stosunków z Niemcami hitlerowskimi), organizował pomoc dla więźniów, wysiedleńców i ofiar wojny; 17 uniwersytetów Stanów Zjedn. przyznało mu doktoraty h.c.

Do Rzymu powrócił 1958 jako kard. i 1959 został sekretarzem Kongr. Kościołów Wsch. oraz członkiem m.in. Pap. Komisji Autentycznej Interpretacji KPK; od 1960 ponadto jako przewodniczący Pap. Komisji Kościołów Wsch. do Przygotowania Soboru położył wielkie zasługi dla opracowania schematu o tychże Kościołach. Będąc 1961-69 sekretarzem Stanu i prefektem Kongr. do Spraw Nadzwyczajnych Kościoła, kierował dyplomacją pap., a od 1963 również Komisją Koordynacyjną Prac Soboru; 1972 został dziekanem kolegium kardynalskiego.

W zakresie prawa kan. zasłużył się C. wydaniem Jus canonicum (R 1924, 19392) oraz Commentarium in Librum I „Codicis" (R 1925; I-II, 1939-422), tłumaczonych także na język ang., oraz współpracą w wydawaniu źródeł wschodniego prawa kośc. ;

napisał nadto 17 gran precetto del Vangelo nel cristianesimo dei primi secoli (R 1915), Vita di Maria Soletti (Faenza 1926), Sanctity In America (Paterson 1939,19412), The Priest in the „Epi-stles" of Saint Paul (Paterson 1944,19553; Kaplan w „Listach" świętego Pawia, Detroit 1949), Father Damien. Apostle of the Lepers (Paterson 1947) oraz The Saints who Pray with us in the Mass (Paterson 1958), tłumaczone również na in. języki; przemówienia i listy wydał pt. Addresses and Sermons (I-V, NY, Paterson 1938-58) oraz Addresses and Letters (Paterson 1947).

 

D. Staffa, Hamlelus Joannes C, Apol 32(1959) 12-15; Studi su san Pier Damiano in onore del cardinale Amleto Giovanni C, Faenza 1961,19702 s. V-XVI; O. Alberti, Cardinale Amleto Giovanni C, w: La Pontificia Università Lateranense, R 1963, 219221; E. Cutolo, Amleto Giovanni C. Cardinale Segretario di Stato di Sua Santità, Na 1964; Actes et documents du SaintSiège relatifs à la seconde guerre mondiale, CV 196573, I, IllVH (passim); G. Caprile, Lutti nel Collegio Cardinalizio, CivCat 125 (1974) z. 1, 277278; Testimonianze al cardinale Amleto Giovanni C, Nel primo anniversario della morte. Faenza 1974.

Podobne prace

Do góry