Ocena brak

Cibora zmienna

Autor /Gunter Dodano /20.01.2012

Cibora jest wspaniałą i bardzo atrakcyjną rośliną, nadającą się do chłodnych części domu. Wprawdzie jest duża, lecz ma delikatny wygląd. Efektownie prezentuje się w dużych pomieszczeniach. Liście rosną w płaskich pękach na sztywnych łodygach, które wyrastają kępami bezpośrednio z ziemi. Na jednej łodydze może rosnąć nawet 20 listków, z których każdy ma do 7,5 cm długości. Roślinie tej niedawno zmieniono nazwę, ale wciąż często sprzedaje się ją jako Cyperus alternifolius. W lecie, pośrodku "parasoli" z liści pojawiają się zielonkawobrązowe kwiaty. Naturalnym środowiskiem tej roślinymoczary. W domu najlepiej rośnie, postawiona na podstawce z wodą.

Minimalną temperaturą, jaką wytrzymuje cibora, jest 4°C, ale preferuje ona zakres od 10 do 22°C. Przy wysokich temperaturach należy koniecznie zapewnić jej odpowiednią wentylację.

Rośnie zarówno w pełnym słońcu, jak i w rozproszonym świetle.

Korzenie cibory powinny być zawsze mokre. Łodygi najlepiej utrzymywać w suchości.

Nie ma potrzeby dodatkowego podnoszenia poziomu wilgoci. Stale wilgotna gleba sprawia, że wilgotność wokół rośliny jest wyższa. Pamiętajmy, by jej łodygi były mokre.

Ciborę nawozimy co tydzień, w okresie od wczesnej wiosny do końca lata, używając płynnego nawozu w stężeniu o połowę słabszym niż zalecane.

Przesadzamy wczesną wiosna, gdy korzenie wypełnią doniczkę, stosując ziemię gliniastą. Możemy podzielić przerośnięte okazy.

Wczesnym latem można rozmnożyć roślinę. Odcinamy dobrze rozwinięty "parasol". Zmniejszamy powierzchnię liści o połowę. Sadzonkę umieszczamy w wodzie, ogonkiem do góry (nie powinien być on dłuższy niż 10 cm). Wkrótce pojawią się korzenie.

Rozmnażanie cibory

Rozmnażanie cibory nie jest trudnym zadaniem, bowiem młode rośliny wyrastają ze środka rozet liściowych. Nasza ingerencja przyśpiesza tylko naturalny sposób rozprzestrzeniania się. W warunkach domowych powinno to przebiegać w następującej kolejności:

1.Po kwitnieniu odcinamy rozetę liściową wraz z pięciocentymetrowym źdźbłem.

2.Pojedyncze liście skracamy do połowy ich długości.

3.Odwrócone źdźbło wstawiamy do naczynia z letnią wodą. Po ukorzenieniu, ciborę sadzimy do doniczki z ziemią.

COŚ JEST ŹLE

1) Liście gwałtownie żółkną lub brunatnieją. Roślina zasuszona. Podlej dobrze natychmiast i postaw doniczkę w wodzie.

2) Liście obumierają, łodyga żółknie w zimie. Za zimno. Zetnij roślinę - odrośnie na wiosnę.

3) Liście martwe, zmęczone. Brak światła. Przestaw w miejsce oświetlone.

4) Liście lepkie, z zielonymi owadami. Mszyce. Opryskaj pyretrum lub insektycydem systemicznym.

5) Przy poruszaniu się liści unoszą się małe białe owady. Mączlik szklarniowy. Zastosuj derris lub insektycyd systemiczny zawierający resmetrin.

GDY ZAUWAŻYSZ

Brązowe czubki liści wskazują na przesuszone podłoże lub nadmiernie suche powietrze. Przycinając chore liście, zostaw kawałek brązowej tkanki. Jeśli naruszysz zieloną część liścia, zbrązowieje dalsza jego część.

Koty bardzo lubią ciborę. Nie ma właściwie żadnego skutecznego sposobu, dzięki któremu kot zrezygnowałby z pokusy żucia liści. Dlatego jeśli mamy kota w domu, lepiej zrezygnujmy z hodowli cibory, bo i tak zmarnieje.

Podobne prace

Do góry