Ocena brak

CIANO di CORTELLAZZO GALEAZZO (1903-1944) - polityk

Autor /malgosia123 Dodano /22.02.2011

Włoski minister spraw zagranicz­nych odegrał istotną rolę w kształto­waniu polityki państwa. Prawnik z wykształcenia, od 1925 r. poświę­cił się służbie dyplomatycznej, ale błyskotliwą karierę rozpoczął w 1930 r., gdy poślubił Eddę Mus-solini - córkę dyktatora Włoch. W 1935 r. objął stanowisko ministra prasy i propagandy, z którego zre­zygnował, aby podjąć służbę pilota samolotu bombowego w czasie wojny z Abisynią. W 1936 r. po­wrócił do Rzymu, gdzie otrzymał urząd ministra spraw zagranicznych. W październiku 1936 r. podpisał w Berlinie traktat tworzący „oś" Berlin - Rzym. Uważał, że akt ten jest potwierdzeniem potęgi Włoch. Szybko zmienił zdanie; 13 sierpnia 1939 r. po drugiej rozmowie z Adol­fem Hitlerem zanotował w pamięt­niku: „Wracam do Rzymu z obrzy­dzeniem do Niemców, do ich wo­dzów i do ich sposobu działania.

Oszukali nas i okłamali. A obecnie są w trakcie wciągania nas w awan­turę, której nie chcieliśmy i która może skompromitować rząd i cały kraj. Na wieść o agresji przeciwko Polsce naród włoski zatrzęsie się z oburzenia i zechce chwycić za broń przeciwko Niemcom". Po spotkaniu z polskim ambasadorem Bolesławem Długoszowskim-Wie-niawą 14 sierpnia zanotował: „Ca­łym sercem jestem z nimi [tj. z Po­lakami - przyp. B W\". Doradzał Mussoliniemu zdystansowanie się od Hitlera, lecz błyskotliwe zwycię­stwa Niemców nad Francją zmieni­ły podejście Ciano do spraw wojny. W mundurze majora lotnictwa wrę­czy ł 10 czerwca 1940 r. ambasado­rom państw sojuszniczych akt wy­powiedzenia wojny, a 23 czerwca obo k marsz. *Badoglio brał udział w negocjacjach na temat warun­ków zawieszenia broni w wojnie z Francją.

W lipcu 1940 r. opowia­da ł się za jak najszybszym opano­waniem Grecji. Rozwój sytuacji militarnej (zatrzymanie wojsk nie­mieckich pod * Moskwą w grudniu 194 1 r.) i politycznej (przystąpienie Stanów Zjednoczonych do wojny w grudniu 1941 r.) przekonały Cia­no. że dalszy sojusz z Niemcami do­prowadzi Włochy do zguby. W lu­tym 1943 r., usunięty ze stanowiska ministra spraw zagranicznych (dano mu urząd ambasadora Włoch przy Watykanie), pozostał członkiem Wielkiej Rady Faszystowskiej, która przy jego udziale podjęła 24 lipca 1943 r. decyzję o pozba­wieniu władzy Mussoliniego i mia­nowaniu marsz. Piętro *Badoglio premierem nowego rządu. Po uwol­nieniu Mussoliniego przez niemiec­kich komandosów Ciano został pod­stępnie aresztowany przez Niem­ców, skazany przez faszystowski trybunał na śmierć i rozstrzelany w Weronie 11 stycznia 1944 r.

Podobne prace

Do góry