Ocena brak

Chrzest dzieci

Autor /Edward001 Dodano /22.11.2012

Chodzi o chrzest niemowląt urodzonych w rodzinach chrześcijańskich. Nowy Testament pośrednio wskazuje na praktykę chrztu niemowląt, kiedy opowiada, że całe rodziny przyjmowały wiarę i sakrament chrztu (zob. Dz 10, 1-48; 16, 15, 33; 1 Kor 1, 16). W III wieku św. Cyprian (zm. 258) i Oryge-nes (ok. 185 - ok. 254) wyraźnie mówią o chrzcie niemowląt, a Tertulian (ok. 160 - ok. 220) występuje przeciw tej praktyce.

Wygląda na to, że na początku V stulecia praktyka chrztu niemowląt była szeroko znana, a może nawet powszechna. Po powstaniu reformacji najpierw anabaptyści, później baptyści - a także inne ugrupowania - zakazali chrztu niemowląt, który ich zdaniem kłócił się z zasadą osobistego świadomego opowiedzenia się po stronie Chrystusa, czego domagali się od każdego przyjmującego chrzest.

Ponieważ jednak każdy człowiek jest powołany do zbawienia wiecznego. Kościół twierdzi, że ma prawo i obowiązek udzielać chrztu dzieciom chrześcijan (zob. DH 2552-2562 oraz 3296) pod warun-kiem, że przynajmniej jedno z rodziców wyraża na to zgodę i jest nadzieja, iż dziecko zostanie wychowa-ne po chrześcijańsku (zob. CIC 867-868). Chrzest dzieci można odłożyć, jeżeli dzięki temu można przy-gotować rodziców do lepszego pełnienia ich chrześcijańskich obowiązków.

W prawosławnych Kościo-łach wschodnich dzieciom zaraz po chrzcie udziela się bierzmowania i Komunii św.; w katolickich Ko-ściołach wschodnich dąży się do przywrócenia tej praktyki. Nowy katolicki obrzęd chrztu dorosłych sto-suje tę praktykę, dzieci jednak otrzymują tylko chrzest. Komunii św. i bierzmowania (w takiej kolejności) udziela się im dopiero wtedy, gdy stają się bardziej świadome.

Zob. anabaptyści, baptyści, bierzmowanie, chrzest, obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych, pelagianizm, sakrament.

Podobne prace

Do góry