Ocena brak

Chrząstka żebrowa

Autor /gabriela Dodano /30.12.2011

Chrząstka żebrowa (cartilago costalis) albo żebro chrzęstne. Chrząstki żebrowe stanowią przedłużenie żeber kostnych i w bardzo istotny sposób przyczyniają się do zwiększenia sprężystości ścian klatki piersiowej. Zbudowane są z chrząstki szklistej i pokryte ochrzęstną. W wieku 16—20 lat występują w chrząstce składniki włókniste, które nadają jej żółtawe zabarwienie.

Z wiekiem chrząstki żebrowe kostnieją; widać to najwcześniej na pierwszym żebrze, bo już począwszy od 20 roku życia, lub nawet wcześniej, szczególnie w astenieznym typie budowy klatki piersiowej. Pozostałe żebra kostnieją później; nowo wytworzona kość po-chwowato otacza chrząstkę; kostnienie śródchrzęstne występuje rzadziej. Kostnienie oczywiście bardzo znacznie zmniejsza sprężystość i ruchomość klatki piersiowej. Chrząstka żebrowa ma na ogół kształt żebra kostnego; z przodu łączy się z mostkiem (pierwsze — siódme żebro) lub przylega do chrząstki wyższego żebra (ósme — dziesiąte), lub też kończy się swobodnie (jedenaste, dwunaste żebro). Długość chrząstki żebrowej, jak wspomniano, wzrasta od pierwszej do siódmej lub ósmej, po czym znowu skraca się; chrząstki d\Vóch ostatnich żeber stanowią tylko krótkie zaostrzenie części. Kierunek przebiegu chrząstki jest oczywiście zmienny, tak samo jak żebra kostnego w zależności od fazy oddechu. Na ogół przebieg ten jest skośny w odwrotnym kierunku niż przebieg żeber kostnych; im bardziej skośnie żebro kostne biegnie ku dołowi, tym bardziej stromo ku górze skierowana jest chrząstka żebrowa. Chrząstka pierwszego żebra nieznacznie zstępuje ku dołowi, druga położona jest mniej więcej poziomo, trzecia, czwarta i piąta stopniowo coraz bardziej kierują się ku górze, natomiast następne biegną początkowo na nieznacznej przestrzeni w przedłużeniu żebra kostnego, a dopiero później silnie wstępują, łącząc się z mostkiem lub następną chrząstką wyżej położoną. W ten sposób zawierają one kąt w obrębie samej chrząstki, natomiast żebra górne zawierają kąt między żebrem kostnym a chrzęstnym. Powierzchnia przednia jest wypukła i skierowana do przodu i ku górze; do powierzchni przedniej pierwszego żebra przyczepia się więzadło żebrowo-obojczykowe i mięsień podobojczykowy, do końców mostkowych pierwszych sześciu lub siedmiu żeber przyczepia się mięsień piersiowy większy. Następne przykryte są mięśniami brzucha i są miejscem przyczepu tych mięśni. Powierzchnia tylna jest wklęsła, skierowana do tyłu i ku dołowi; do pierwszej chrząstki przyczepia się mięsień mostkowo-tarczowy, do drugiej i następnych aż do szóstej włącznie mięsień poprzeczny klatki piersiowej; do sześciu (czasem siedmiu) dolnych — mięsień poprzeczny brzucha i przepona.

Podobne prace

Do góry