Ocena brak

Chrystus Arcykapłan

Autor /Waclaw123 Dodano /24.04.2011

List do Hebrajczyków jako centralną ideę zawiera wizję Chrystusa jako Arcykapłana Nowego Przymierza. Nie jest to jedyne miejsce, gdzie w ten sposób mówi się o Chrystusie. Ewangelia św. Jana, chociaż nie otwarcie, to jednak bardzo ceni sobie myśl o Chrystusie Arcykapłanie. Sam Chrystus nigdy o sobie nie mówił, że jest kapłanem, nie pochodził z rodu kapłańskiego i z całą pewnością nie chciał wchodzić w konflikt z kapłanami żydowskimi. Jednak życie Jezusa zawiera to wszystko co stanowi istotę kapłaństwa: Chrystus składa swoje życie w ofierze, gdyż ma nad nim pełną władzę (J 10,17-18), zaś podczas Ostatniej Wieczerzy zapoczątkowuje też nowy obrzęd - Ofiarę Nowego Przymierza - Eucharystię.

Należy jednak rozpatrzeć ideę wstępną. Kapłaństwo zazwyczaj definiuje się przez funkcją kultową, tzn. zbiorem zewnętrznych aktów religijnych, a głównie posługi ofiarniczej, przez którą stworzenie rozumne oddaje Bogu cześć, dziękczynienie, poddanie się dobrowolne woli Stworzyciela, który jest źródłem wszelkich dóbr i łask. W chrystologii to powoduje poważny problem relacji pomiędzy Słowem Wcielonym i Ojcem. Stwierdzić, że Chrystus jest kapłanem, to rozpoznać, że jest On niższy od Ojca i Jemu podległy. Jak to pogodzić z Boską godnością Chrystusa, który jest równy Ojcu?

Ogólnie przyjmuje się, że kapłanem jest ten, kto pośredniczy pomiędzy Bogiem a ludźmi, zanosi modły i przedstawia ofiary od ludzi wobec Boga i na odwrót - sprowadza od Boga wyjednane dobrodziejstwa. Kapłan jest więc pośrednikiem między Bogiem a ludźmi. Kapłaństwo zaś jest obustronną komunikacją z Bogiem. W tym sensie św. Piotr widzi realizację funkcji kapłańskich, szeroko pojętych, u wszystkich wierzących (1 P 2,3-5). Podobne poglądy znane były i Izraelu, który uważał się za "królewskie kapłaństwo" (Wj 19,6; Iz 43,20n; Ml 3,17).

ST posiadał jednak wyraźnie wykrystalizowaną funkcję kapłańską, której wykonywanie należało do potomków pokolenia Lewiego. Kapłani starotestamentalni mieli za zadanie pełnić dwa rodzaje posług: obrzędu i słowa. W skład posługi obrzędu wchodziły następujące elementy:

1) pośrednictwo w składaniu ofiar krwawych, pokarmowych i kadzielnych (Kpł 1-7);

2) błogosławienie Ludu Bożego (Kpł 9,22; Lb 6,22-27);

3) opieka nad Sanktuarium;

4) Oczyszczanie wiernych od legalnej nieczystości (Kpł 13,3.6; 14,-),

5) przeprowadzanie swoistego sądu Bożego (Lb 5,11-31).

Posługa zaś słowa obejmowała dwa elementy:

1) autentyczną i obowiązującą interpretację Prawa i tradycji (Pwt 33,10; Syr 45,17; Jr 18,18; Ag 2,11nn) i (2) radzenie się swoistej wyroczni Jahwe, jaką stanowiły "urim" i "tummin" - święte losy Izraela (1Sm 30,7n; 14,36-42; Pwt 33,8n).

W·NT definicję kapłaństwa znajdujemy w Liście do Hebrajczyków: "Każdy arcykapłan z ludzi brany, dla ludzi bywa ustanowiony w sprawach tyczących się

Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. A może współczuć z tymi, którzy nie wiedzą i błądzą, ponieważ sam podlega słabościom. Powinien przeto jak za lud, tak i za siebie składać ofiary za grzechy. I nikt sam sobie nie przywłaszcza tej godności, jak tylko ten, kto jest powołany przez Boga, jak Aaron" (Hbr 5,1-4).

W tym tekście zawarte są cztery najważniejsze elementy należące do istoty kapłaństwa:

- przyczyną sprawczą kapłaństwa jest Bóg,

- przyczyną formalną kapłaństwa jest Boże wezwanie,

- przyczyną materialną kapłaństwa jest człowiek,

- przyczyną celową kapłaństwa są sprawy Boże.

Jak mówi List do Hebrajczyków Chrystus wypełnia wszystkie elementy, aby być jedynym i najwyższym Arcykapłanem (Hbr 5,5-10). Przypatrzmy się najpierw relacji Chrystusa, Wcielonego Syna Bożego, do swojego Ojca.

Podobne prace

Do góry