Ocena brak

Chrabąszcz majowy

Autor /Walerian Dodano /27.01.2012

Wygląd: długość 2-3 cm. Różni się od bardzo podobnego ch. kasztanowca tym, że koniec odwłoka (pygidium) jest u niego zwężony w wąski, igłowaty wyrostek - kolec kuprowy. Ponadto jego śródpiersie jest połyskliwie czarne. Pokrywy o połysku laku są przeważnie jasnobrązowe lub brunatne, jednak gama odcieni może być znaczna. Samiec ma buławkę czułkową złożoną z 7 blaszkowato rozszerzonych członów, samica z 5 krótszych. Spód odwloką z dobrze widocznym białym kilem na czarnym tle. Pojaw postaci dojrzałych zależnie od rejonu od końca kwietnia do początku czerwca, w środk. Europie przeważnie na początku maja (główny pojaw).  

Środowisko: łąki, ogrody i tereny uprawne do wysokości 1000 m n.p.m.

Występowanie: środk. Europa i południowa część pn. Europy.

Liczebność: pod koniec zeszłego stulecia i do lat 20. naszego wieku bardzo pospolity i często pojawiał się masowo, a wówczas ogałacał całkowicie z liści lasy liściaste i sady owocowe. Później nastąpił znaczny spadek jego liczebności i obecnie jest niemal wszędzie rzadkim chrząszczem. Lokalne populacje cechują duże wahania liczebności.

Rozród: przeobrażająca się jesienią z po-czwarki postać dojrzała pozostaje przez zimę w komorze poczwarkowej. Wiosną chrząszcze wydobywają się z ziemi niemal jak na rozkaz w tym samym terminie i roją się wraz z zapadnięciem zmroku. Gromadzą się na młodych pędach drzew liściastych. Po pierwszym posiłku chrabąszcze zaczynają kopulować.

Zapłodniona samica składa jaja w małe zagłębienia w glebie łąkowej. Składa także nieco odchodów, aby dostarczyć wylęgającym się pędra-kowatym larwom symbiotyczne mikroorganizmy, niezbędne do strawienia tkanek korzeni. Zależnie od rejonu występowania cały rozwój trwa 3-4 lata. Przy masowym występowaniu pędraki powodują znaczne szkody w ogrodach i sadach, więc wciąż jeszcze zwalcza się zarówno postacie dojrzałe, jak i larwy.

Pokarm: chrząszcze - liście rozmaitych drzew liściastych, pędraki - korzenie różnych roślin.

Podobne prace

Do góry