Ocena brak

CHOROBY STAWÓW W PRZEBIEGU CHORÓB I USZKODZEŃ UKŁADU NERWOWEGO

Autor /hugonboss Dodano /21.11.2013

Są to zazwyczaj bardzo znaczne zmiany destrukcyjno-wytwórcze stawów. Za przyczynę ich uważa się zaburzenia neurotro-ficżne i zniesienie czucia bólu w następstwie uszkodzenia włókien nerwowych. Na zdjęciu rtg widzimy znaczne zniekształcenie nasad wchodzących w skład stawu, nadwichnięcie lub zwichnięcie stawów oraz obecność w sąsiedztwie nasad licznych cieni, odpowiadających wolnym ciałom stawowym lub zwapnieniom.

wiądzie rdzenia kiłowym zmiany dotyczą najczęściej stawów kończyn dolnvrh oraz części lędźwiowej i piersiowej kręgosłupa; najczęściej bywają zajęte stawy kolanowe.

Rozpoznanie potwierdzają: wywiady wskazujące na przebycie kiły, zniesienie lub o-słabienie czucia powierzchniowego i głębokiego w obrębie kończyn dolnych, zniesienie odruchów kolanowych lub skokowych, nierówność źrenic, brak ich reakcji na światło przy zachowanych współruchach na zbieżność i nastawność (objaw Argylla Robertsona), niedomykalność zastawek pólksiężycowatych aorty, dodatnie odczyny kiłowe w płynie mózgowo-rdzeniowym, rzadziej we krwi. U-wagę zwraca niebolesność ,lub mała boles-ność zajętych stawów mimo dużych zmian anatomicznych.

iamistości rdzenia zmiany dotyczą zwykle stawów kończyn górnych oraz kręgów szyjnych. Najczęściej zajęte bywają stawy łokciowe i barkowe. Proces bywa przeważnie zupełnie bezbolesny.

Najbardziej charakterystycznym objawem jest rozszczepienie czucia powierzchniowego, polegające na zniesieniu czucia bólu i temperatury przy zachowanym czuciu dotyku; prowadzi to do nieświadomych oparzeń (charakterystyczne blizny).

Zmiany stawowe towarzyszące neuropatii cukrzycowej nazywanej dawniej pseudotabes diabeticorum spotkać można znacznie częściej niż oba wyżej opisane stany. Artropatia cukrzycowa dotyczy przeważnie stawów stóp lub kolan, objawy jej, choć podobne, są zwykle znacznie mniej nasilone niż w wiądzie rdzenia. Równocześnie mogą występować zmiany troficzne spowodowane miażdżycą lub swoistą angiopatią, które wysuwają się niejako na pierwszy plan.

Rokowanie jest zawsze wątpliwe.

Leczenie. W przypadku wiądu rdzenia należy przeprowadzić leczenie swoiste (penicyliną).

Poza tym należy chronić stawy przed przeciążeniem i dalszym ich uszkodzeniem (o-parzenia, złamania, zwichnięcia); w grę mogą wchodzić aparaty ortopedyczne, ale muszą być tak skonstruowane, by nie narażać skóry i głębszych tkanek na uszkodzenie i odleżyny. Niedopuszczalne są zabiegi cieplne krótkofalówka, ultradźwięki.


Podobne prace

Do góry