Ocena brak

Choroba przewlekła

Autor /Emanuel Dodano /08.09.2011

Według medycznej definicji, choroba przewlekła to nieodwracalny stan chorobowy, który wymaga ciągłej, specjalistycznej obserwacji, trwającej dłuższej niż dwa miesiące, oraz regularnego leczenia, dla którego terapia niestety nie przynosi żadnych efektów. Stan ten charakteryzuje się tym, iż następują chwile wyciszenia się choroby oraz ponownego jej nawrotu, zwykle o wiele silniejszego niż poprzedni.

Jedną z najczęstszych grup chorób przewlekłych są choroby nowotworowe, które stanowią drugi w kolejności (zaraz po chorobach układu krążenia) zespół chorób powodujących bardzo duży procent umieralności. Śmiało można powiedzieć, iż nowotwory należą do tych schorzeń, które najbardziej obciążają psychikę człowieka, są najbardziej stresującym czynnikiem.

Pacjenci bardzo rzadko radzą sobie ze świadomością posiadania nieuleczalnej choroby, którą jedynie można zagłuszyć specyfikami, ale nie zniwelować jej występowania. Tacy ludzie przechodzą bardzo długą drogę do przystosowania się do posiadania choroby przewlekłej, która wcześniej czy później doprowadzi ich do śmierci.

Ludzie różnie reagują na informacje o nieuleczalnej chorobie, więc w poniższej tabeli będą przedstawione odczucia towarzyszące tym osobą.

Psychologowie udowodnili, iż czynniki psychologiczne mają bardzo istotne znaczenie, wiążące się z progresją procesu chorobowego, ale wpierw należy wyjść ot tego, że powstanie choroby ma swój początek w czynnikach genetycznych, np. onkogenach (genach nowotworowych), które są przenoszone z pokolenia na pokolenie. Jednakże nie wszystkie onkogeny się uaktywniają, a bardzo dużą rolę odgrywa tu zachowanie człowieka, tj. odżywianie, ubieranie się, zażywanie używek, przebywanie w obszarach radioaktywnych i promieniujących, nadmierne opalanie się, itp. W tabeli poniżej jest przedstawiona procentowa ocena zagrożenia chorobami nowotworowymi i czynnikami ryzyka.

W przypadku kiedy układ odpornościowy jest silny, dobrze funkcjonujący i nie narażony ze strony czynników behawioralnych na uszkodzenie, wtedy komórki rakowe znajdują się pod ścisłą kontrolą i nie ma możliwości, żeby przedwcześnie się uaktywniły (jeżeli w ogóle się uaktywnią). „Jednakże czynniki wywołujące przedłużający się stres zmniejszają wydolność układu odpornościowego, a to może już bezpośrednio wpłynąć na progresję procesu nowotworowego”.

Jednakże nie tylko sam stres jest zmienną zwiększającą ryzyko powstania choroby nowotworowej, ale także są nimi czynniki osobowościowe, które warunkują ocenę trudności oraz typ reakcji emocjonalnych na dane zjawisko.

Amerykańscy lekarze, R.H. Rosenman i M. Friedman opracowali teorię, na podstawie której istnieje związek między osobowością człowieka, a zapadalnością na choroby przewlekłe. Wyróżnili oni trzy typy osobowości, z których:

  • Osobowość typu A uznano jako predykatora chorób związanych ze stresem. Osobowość tego typu reprezentuje człowiek, który jest agresywny, niecierpliwy, całkowicie pochłonięty pracą zawodową, silnie motywowany do pracy i rywalizacji z innymi, napięty i żyjący w ciągłym „niedoczasie”.

  • Osobowość typu B jest całkowitą odwrotnością osobowości typu A, gdyż osoba tego typu osobowości jest spokojna, normalna, zdrowa.

  • Osobowość typu C jest to człowiek wyjątkowo podatny na choroby nowotworowe.

Osoby mające zwiększone szansy zapadnięcia na raka, jak również na chorobę układu krążenia mają duże kłopoty w radzeniu sobie ze stresem. Nie znajdują one sposobu na decentralizację lub uniknięcie stresu, bardzo często poddają się depresji, poczuciu bezradności lub wybuchom gniewu.

Podobne prace

Do góry