Ocena brak

CHODŹKO ALEKSANDER

Autor /czesio01 Dodano /14.02.2012

CHODŹKO ALEKSANDER , ur. 30 VIII 1804 w Krzywiczach
pod Wilejką, zm. 27 XII 1891 w Noisy-le-Sec pod Paryżem, syn
Jana, brat Michała, orientalista, poeta. Po ukończeniu Uniw.
Wil. (jako filareta był więziony 1823/24) studiował języki
wsch. w Petersburgu; 1830-44 pracował w ros. służbie dyplomatycznej
w Persji i (od 1842) w Paryżu. Zaprzyjaźniony
z Mickiewiczem (wydawca najpełniejszej za życia poety edycji
Pism: t. 1—4 1844), pod jego wpływem wstąpił do Koła
towiańczyków i 1844 złożył w ambasadzie ros. słynny list do
Mikołaja I; 1857-83 był prof. na dawnej katedrze Mickiewicza
w College de France; brał udział w życiu kult. emigracji. Jako
orientalista ceniony był gł. za pionierskie badania (poparte
przekładami na ang., franc. i pol.) nad pers. literaturą lud.
(Specimens of the Popular Poetry of Persia 1842 i in.). Ludowe
motywy wsch. wprowadzał też do własnej twórczości poet.
(Poezje 1829, m. in. „powieść wsch. w dwóch kasydach"
Derar), obejmującej również ballady i pieśni osnute na rodzimych
motywach lud. (np. Maliny); popularność zdobyła piosenka
Janek (inc. „Stach mi pierścionek przyniósł z jarmarku"),
naśladowana z rzekomej lud. pieśni słow. w mistyfikatorskim
zbiorku P. Merimeego Guzla. Mniejsze znaczenie mają
tłum. z dawnej literatury słow. (gł. na franc.) i prace slawistyczne.

Księga wierszy 1; Zbiór poetów 2.
PSB 3 (L. Płoszewski); J. REYCHMAN Podróżnicy polscy na
Bliskim Wschodzie w XIX w., W. 1972.
Halina Gacowa

Podobne prace

Do góry