Ocena brak

Chmiel zwyczajny

Autor /Florenty909 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Wieloletnie pnącze, wspinajace się na wysokość 3-6 m, z szorstko owłosioną, prawoskrętną łodygą. Liście naprzeciwległe, głęboko 3-5-klapowe z ser-cowatą nasadą, szorstko owłosione i kolczasto ząbkowane. Kwiaty dwupienne; męskie kwiaty w wiechach, żeńskie - w pozornych kłosach, w czasie owocowania wyglądające jak żółta-wozielone szyszkowate kotki. Podsadki kwiatostanów żeńskich u nasady z gruczołami na krótkich trzonkach.

Siedlisko: Lasy łęgowe, wilgotne zarośla, olsy; także na gliniastych wilgotnych glebach, które mogą być okresowo zalewane.  

Rozmieszczenie: Cała Europa; w Niemczech i w Polsce bardzo rozpowszechniony i w wielu miejscach jeszcze pospolity; jako roślina uprawna znany od VIII wieku.

Okres kwitnienia: Od lipca do sierpnia.

Uwagi ogólne: Dawniej dziewczynki używały jego sznurkowatych łodyg jako skakanek.

Substancje zawarte w roślinie: Żywice, garbniki, olejek eteryczny, substancje estrowe. Mąka chmielowa (lupulina) zawiera olejki eteryczne z ponad 200 stwierdzonymi substancjami, żywice - gorycze (humulon i lupulon); poza tym garbnik, cholina, asparagina, wosk.

Zastosowanie i działanie: Środek uspokajający przy pobudliwości nerwowej i bezsenności; nadpobudliwość płciowa (np. zmazy nocne). Zewnętrznie do leczenia bolesnych wrzodów rakowych.

Przyrządzanie i stosowanie: Szyszki chmielowe (Strobuli Lupuli): 2LH jako napar. Mączka chmielowa (Glandulae Lupuli lub Lupulinum). około 1 grama. WLH: Lupulus (świeże szyszki) i Lupulinum (mączka chmielowa); spagyrik.

Termin zbioru: Od sierpnia do września.

Podobne prace

Do góry