Ocena brak

Chłopi’’ jako epopeja z życia wsi (nagroda Nobla, życie chłopskie w kontekście stanu posiadania, obyczajów religii, pracy i przyrody)

Autor /Adam555 Dodano /06.05.2011

Rozwarstwienie mieszkańców Lipiec :

- organista, młynarz : nie utorzsamiają się ze wsią, lekceważą chłopów, bliższa jest im kuktura miejska, żyją dostatnio, wieś patrzy na nich zawistnym okiem

- Boryna, wójt, kowal: zintegrowani z życiem wsi, wierni tradycjom wsi, mają duże gospodarstwa, kożystają z pomocy służby, sami ograniczając się do najważniejszych prac, żyją dostatnio, nie boją się przednówku i głodu ratują sąsiadów od biedy, cieszą się autorytetem (Boryna) lub zasługują na pogardę ( Wójt) Są przywódcami gromady wiejskiej

- chłopi siredniozamożni : Paczosiowa, żyją dostatnio jednak w obawie przed degradacją spowodowaną podziałem majątku na mniejsze części (Dominikowa wydaje Jagnę za starego, bogatego Borynę i nie pozwala synom się żenić)

- Gołębiowe : ubodzy chłopi mają kilkumorgowe gospodarstwa i wielodzietne rodziny, głód na przednówku jest zjawiskiem powszechnym są zmuszeni pracować na cudzym, , na odrobku’’

- komornicy: Jagustynka, nie mają własnych domów, gospodarstwa są 1 lub 2 morgowe, żyją na komornym wynajmując u bogatrzych gospodarzy kąt do spania, bez perspektyw żyją, źródłem utrzymania jest praca na cudzym.

- Kuba, Piotrek, Witek, Służba wiejska: wywodzą się z wielodzietnych rodzin, komorniczych, źródłem utrzymania jest praca u bogatych gospodarzy. Kuba pracuje za wikt, stare ubrania po gospodarzu i spanie w stajni

- Agata, żebracy: najmniejsza warstwa wiejska ludzie starzy samotni niezdolni do pracy utrzymujący się z jałmużny

WARUNKI EKONOMICZNE

Odgrywają one najistotniejszą rolę w życiu lipczan. Bogatym żyje się lepiej mają większe możliwiści i cieszą się autorytetem. Hanka po powrocie do ojca do walącego się domu Byliców czuje się upokorzona i niedowartościowana. W kościele zajmuje niepozorne miejsce, nie ma odwagi pujść do przodu tam gdzie stoją bogaci gospodzrze Lipiec.

Kuba zachował się odwrotnie, gdy dostł pieniądze od księdz a za przepiórki natychmiast znalazł się przy Borynie, który skarcił go za niewłaściwe zachowanie. Bogaci są przedmiotem zainteresowania całej wsi, plotek, im się wszystkiego zazdrości, wxzyscy jednak czują się zintegrowani. W domu Boryny przesiadują sąsiedzi a biedni Gołębiowie dostają pomoc. Bogaci nie wynoszą się ponad innych służba u Boryny ma te same prawa co domownicy. Uczestniczy w życiu rodziny w jej problemach, wspólnie posiłkując z tej samej miski. Wszyscy czują się potrzebni, nie ma samotników. Zebraczka Agata z radością wraca do Lipiec, wyrzucona przez dzieci Jagustynka mieszka u Borynów a stary kaleka Ambroży cieszy się autorytetem jako kościelny znachor imędrzec.

PRACA

Jest najwyższą wartością w życiu bohaterów, Wszyscy mieszkańcy pracują, nikt nie próżnuje takie pojęcie jest im nie znane Boryna mimo iż ma służących przcuje na równi z innymi, sieje orze, wozi dzrzewo z lasu.

Pewne czynności robi sam niedopuszczając innych. Zawsze obsiewa swoje pole nasieniem czynnopść ta ma charakter rytualny.Symbolizuje jego śmierć. Umiera jako siewca na polu. Równie pracowita jest Hanka. Bez względu na stan zdrowia, na sytuację materjalną stara się prascować lepiej i szybciej.Brzemienna Hanka kopiąc ziemniaki w rozmokłej ziemi nawet na, momęt nie podnosi głowy nie pozwala innym na wytchnienie bez pracy nie ma życia w Lipcach, ziemia jest warsztatem pracy i z niej trzeba wydobyć wszystko co do życia jest potrzebne.Wykonywana z przesadnym nmamoszczeniem. Antek zatrudnionym do wykoszenia łąki wychodzi na pole o świcie próbuje pierwszego pokosu i żegna się. Wie, że z ziemią nie ma żartów

PRZYRODA

Lipczanie żyją rytmem biologicznym pory dnia i roku wyznaczają ich zajęcia. Do przyrody mają szacunek jest ona żywiołem który może zniszczyć ich życie i pracę. We wsi od pioruna palą się domy grad niszczy zasiewy ulewy nie pozwalają zebrać plonów a zima odcina wieś od świata. Mieszkańcy do uprawianej ziemi mają dziwny osobisty sti\osunek,Boryna obserwując orkę Kuby bierze do ręki grudkę ziemi, cieszy się jej zapachem barwą miąższością. Biedni i bogaci marzą o posiadaniu ziemi, chcą jej mieć jak najwięcej.

Głód zoiemi czyni ich okrutnymi i mściwymi.Hanka na wiadomość o śmierci Grzeli brata Antka cieszy się że będzie mniej osób do podziału borynowego majątku. U Dominikowej żądza posiadania ziemi eliminuje macieżyńskie uczucia synów traktuje bezwzględnie jak parobków pracujących na gospodarstwie, który ma przypaść Jagnie. Szymon i Jędrek są pośmiewiskiem innych parobków, dopiero postawa Szymka i miłość do Nastusi Gołębianki uwalniają go od matki. Musi jednak zacząć życie bez pomocy bliskich.od nędzy ratuje go wieś wzruszona odwagż i pracowitością przynosi młodym pomoc, dając im na początek świnie, domowe ptactwo sprzęty, krowe

RELIGIA

Wszyscy mieszkańcy są wierzącymi ksiądz to moralny autorytet a kościół wiąże wszystkie etapy ich życia. Do kościoła przynoszą niemowlęta byje ochrzcić zawierają śluby, przybywają na pogrzeby. Święta kościelne są wielkim wydarzeniem obrośnięte wielowiekową tradycją. Wszyscy uczestniczą w przygotowaniach świąt Bożego Narodzenia i Wielkiej Nocy. Religijność Lipczan jest czasami cheretycko pogańska, chętnie słuchają naiwnych opowiadań Rocha, które wpadają głębiej w ich serca niż kazania księdza.

Nierzadko traktują Boga jako opiekuna czynów niegodnych i okrutnych. Antek celując w ojca żegna się prosząc o pomoc w czynie ojcobójstwaco jest wyrazem nie zrozumienia zasad wiary.

OBYCZAJE

Są w życiu wieśniaków ważnym determinantem. Wyrażają zdolności twórcze zasady współżycia,normy prawne, decydują o ubiorze, sadzeniu ziemniaków, organizacji wecela, stosunku dzieci do rodziców 3/4 opisów w powieści to opisy chłopskich obyczajów. Lipczanie są wrażliwi muzyczie i plastycznie znajduje to wyraz w ich strojach dekoracji mieszkań. Kultura wsi przejawia się w ludowych pie śniach których Lipczanie znają dużo i śpiewają podczas uroczystości rodzinnych szczególnire wesel. Wesele Boryny gromadzi całą wieś. są bogaci i biedni młodzi i starzy.

Wszystko jest zorganizowane, przemyślane i ma swój cel. Przybycie gości do panny młodej, wymarsz do kościoła, ślub, gościna u pana młodego, oczepiny to elementy podyktowane tradycją. W każdej fazie przyjęcia towarzyszą odpowiednie pieśni i tańce.Wielkim wydarzeniem są również pogrzeby opisano tu dwa Boryny i Agaty Za życia dzieliła ich przepaść on był bogaty a ona biedna. Oba pogrzeby są jednak uroczyste. Śmierć jest wielką tajemnicą i majestatem.

Obyczaje decydują o sposobie spędzania świąt, o potrawach na wigilii. Obyczaj narzuca sposób krojenia ziemniaków do sadzenia Hanka jest zdumiona, że można to robić inaczej niż w Lipcach.Obyczja narzuca sposób starania się o rękę panny. Boryna nie może bezpośrednio oświadczyć się Jagnie bo byłoby to nietaktem. Wysyła więc swató, którzy zasięgają opini matki Jagny o ewentualnym ślubie. Jagna nie ma na nic wpływu. Zakochuje się w Janku organiście, staje się obiektem plotek, zostaje wyświęcona tzn wywieżiona na furze gnoju ze wsi. Wieś demonstruje w ten sposób wierność obyczajom i poczucie sprawiedliwości.

Obyczaj regulując stosunki międzyludzkie, dyktując sposób zachowania się często ograniczał wolność jednostki, a tych którzy chcieli go podeptać czekała kara - znalezienie się poza społeczneścią wiejską.

Do góry