Ocena brak

CHIUSA di SAN MICHAELE, Cluse, Clusinum

Autor /Goar666 Dodano /25.07.2012

Opactwo św. Michała na górze Pirchiriano k. Suzy (Piemont), ośrodek benedyktyńskiej kongregacji.

1. Początki legendarne opactwa podaje kronika klasztoru (MGHSS XXX 2, 959,970); kościół św. Michała, istniejący już w okresie Longobardów, odbudował pod koniec X w. Jan Wincenty, uczeń opata Romualda, przebywający w eremie na pobliskiej górze Caprasio; Hugon le Décousu wybudował przy kościele klasztor i oddał go opatowi z Lézat — Adwertowi (Ar-veus), który 983-987 sprowadził mnichów z Lézat;

w klasztorze wprowadzono obserwancję wzorowaną na opactwie Cuxa; w XI w. Ch. uzyskała od pap. Grzegorza VII przywileje, m.in. egzempcję, i w krótkim czasie stała się jednym z najważniejszych opactw we Włoszech.

W średniowieczu była miejscem pielgrzymkowym i schronieniem dla pielgrzymów zdążających do Rzymu ; 1360 oddana w -> komendę; 1379 patronat nad Ch. objął hrabia Sabaudii z prawem mianowania opatów świeckich; od końca XIII w. następował upadek opactwa;

1622 za opata komen-datariusza Maurycego z Sabaudii opactwo Ch. sekularyzowano, a dobra przekazano kolegiacie w Giaveno; w XIX w. król Neapolu i Sycylii Karol Albert przekształcił kościół św. Michała na mauzoleum książąt dynastii sabaudzkiej ; 1838 opactwo przekazano zgrom. rosminianów.

2. Kongregacja — Początki jej sięgają rządów opata Benedykta II (1066-91); pap. Innocenty IV, potwierdzając 1246 dobra Ch., wymienił przynależne doń 4 klasztory i 50 kościołów we Włoszech oraz 11 klasztorów i 33 kościoły we Francji; w okresie największego rozkwitu (2. poł. XIII w.) kongr. liczyła ok. 160 kościołów i klasztorów na terenie Włoch, Francji środk. i Hiszpanii;

Ch. sprawowała nad nimi zwierzchnią władzę, wzorowaną na organizacji diec. ; w końcu XIII w. w wyniku dążeń poszczególnych klasztorów do niezależności zaznaczył się upadek kongr.; pierwsza kapituła gen. 1291 zwróciła uwagę na upadek dyscypliny zak., lecz próby reform, podejmowane na kapitułach 1307,1478, nie dały rezultatu ; kongr. przestała istnieć 1622.

 

G. Avogardo, Storia della abbazia di San Michele della Ch., Novara 1837; Schmitz I 183; A. Pratesi, ECat X 1615-1616; P. Schmitz, DHGE XIII 176-178.

Podobne prace

Do góry