Ocena brak

Charakterystyka stosunków politycznych wewnątrz obozu komunistycznego do 1956 r.

Autor /Patryk0909 Dodano /06.01.2012

  • W latach 45-49 związek radziecki dążąc do konsolidacji swojej strefy wpływów – umocnienia zajętej pozycji, postanowił doprowadzić do sformalizowania stosunków między państwami swojej strefy wpływów przez zawieranie układów dwustronnych o „przyjaźni, współpracy i pomocy wzajemnej”

  • Żaden z takich układów nie mógł zaistnieć bez zgody Kremla, zgodnie z zasadami „promienistego” schematu relacji politycznych.

  • Okres 45-49 pod względem politycznym dla bloku wschodniego jest to okres odpowiadania na kolejne kroki zachodu – doktrynę trumana, plan marshala oraz straszenie przez ZSRR rewizjonistyczną polityką Niemiec.

  • Kraje bloku wschodniego szukały stabilizacji i gwarancji swojego bezpieczeństwa.

  • Jednocześnie żaden z tych krajów nie prowadził autonomicznej polityki zagranicznej i wewnętrznej ( politykę zagraniczną i to całkiem niezależną prowadził tylko Tito )

  • Każdy kraj początkowo chciał iść własną drogą ku demokracji ludowej, która uwzględniała by lokalne specyfiki i odmienności, niestety Stalin to dławił. Poprawny był tylko model państwa odpowiadający wzorowi radzieckiemu a przywódców, którzy próbowali iść własną drogą jak: Gomułka w Polsce, Laszklo Rajka na Węgrzech, Trajczo Kostow w Rumuni czy Tito w Jugosławii byli odsuwani od władzy.

  • Tylko Tito miał na tyle ugruntowaną władzę ( nie była ona narzucona, tylko zapracowana ), że udało mu się utrzymać przy władzy i podążyć własną drogę. Był bardzo aktywny dyplomatycznie. Jego pomysłem był między innymi Kominform.

  • 22-27.09.47 – konwencja partii komunistycznych w Szklarskiej Porębie, stworzenie Kominformu – biura informacyjnego Partii Komunistycznej, jako narzędzie odpowiedzialne za zbieranie informacji, nadzór nad partiami komunistycznymi w różnych krajach bloku oraz kształtowaniem ich polityki. W 1949r był wykorzystywany przez Stalina do nacisków na Jugosławię, za pośrednictwem Kominformu zmusił pozostałe kraje do rozwiązania sojuszu z Jugosławią.

  • RWPG – na konferencji 5-8.01.49r., wstęp do lansowanej przez Malenkowa i Berię koncepcji komunistycznej wspólnoty narodów.

  • 1952 – strajki w Czechosłowacji

  • W 1953 śmierć Stalina wzmogła niepokoje, zamieszki w NRD i na Węgrzech

  • Zmiana polityki wobec satelitów, możliwość wybrania własnej drogi i kształtowania socjalizmów narodowych. Czego przejawem była wizyta Chruszczowa w Belgradzie i przeprosiny Tito. Wizyta ta ukazywała pewne nowe swobody, którymi mogli się cieszyć satelici. Tylko problem polegał z interpretacją granic tych swobód – pierwszą błędną ofiarą byli komunistyczni przywódcy na Węgrzech.

  • Po zamieszkach w 1956r w Polsce do władzy wrócił „liberalny” Gomułka.

  • Węgry w 1956r przekroczyły granicę tolerancji ( Chruszczow był skłonny na wiele ustępstw wobec satelitów poza jednym – opuszczeniem Układu Warszawskiego ) – użyto siły radzieckich czołgów.

  • 14.V.55 – Układ Warszawski jako reakcja na wstąpienie RFN do NATO, ale również uzupełnienie istniejących układów bilateralnych. Najwyższa forma instytucjonalizacji obozu socjalistycznego na płaszczyźnie politycznej i wojskowej. Stworzony bardziej do trzymania w ryzach satelitów niż do celów obronnych. Rok później już miał być wykorzystany na Węgrzech.

Podobne prace

Do góry