Ocena brak

Charakterystyka chwastów - Skrzyp polny

Autor /Odys Dodano /05.10.2011

Equisetum arvense L.

Roślina trwała, kłączowa, wydająca wiosną osobne pędy zarodnikowe, wcze-śnie zasychające, oraz płonne pędy zielone, wegetujące do późnej jesieni. Pędy za-rodnikowe, pojawiające się wcześnie na wiosnę, są nie zielone, żółtawo- lub czerwonawo-brunatne, pojedyncze, nie rozgałęzione, 15-20 cm wys., 3-6 mm grub., soczyste, o pochwach liściowych rozdętych, z 5-12 lancetowatymi, ciemnobrunat-nymi ząbkami, zakończone zarodnikonośnym kłosem. Później pojawiające się pędy płonne są zielone, podłużnie bruzdowane, szorstkie do 40 cm wys., gęsto, okól-kowo, pojedynczo rozgałęzione; pochwy liściowe cylindryczne, przylegające, zielone z 6-18 czarniawymi, biało obrzeżonymi ząbkami; pierwsze międzywęźla gałązek dłuższe od pochew, które przebijają. Zarodnikuje od III do V. - Roślina lecznicza.

Skrzyp polny jest uciążliwym chwastem polnym na wszystkich rodzajach gleb i we wszystkich zasiewach polnych. Przeważnie masowo porasta podmokłe gleby piaszczyste i wilgotne gleby gliniaste. Najbujniej zaś rozrasta się zwykle w zie-mniakach. Na polach uprawnych rozmnaża się wegetatywnie za pomocą pączków przybyszowych, znajdujących się na kłączach, oraz za pomocą bulwek kłączowych, które w czasie orki łatwo się odrywają i zachwaszczają glebę. Kłącza skrzypu polnego rozmieszczone są w glebie i w podglebiu piętrowo, do głębokości ok. 2 m, co utrudnia zwalczanie tego chwastu.

Zwalczanie: głębszy drenaż podłoża glebowego; silniejsze nawożenie wapnem i solami potasowymi połączone z głęboką orką; uprawa gęstych i często skasza-nych mieszanek roślin pastewnych.

Podobne prace

Do góry