Ocena brak

Charakterystyka chwastów - Podbiał pospolity

Autor /Odys Dodano /05.10.2011

Tussilago farfara L.

Roślina wieloletnia z silnie rozwiniętym systemem kłączowym sięgającym do głębokości ok. 60 cm. Pędy kwiatowe pokryte dość gęsto brunatnymi lub purpu-rowymi łuskami zakończone jednym koszyczkiem kwiatowym, 6-30 cm wys., po-jawiają się w kępkach wcześnie na wiosnę przed rozwojem zielonych liści we-getatywnych. Liście okrągławosercowate o szeroko rozwartej zatoce nasadowej i nierówno ząbkowanym brzegu z wierzchu za młodu, pod spodem trwale białawo-pajęczynowato-kutnerowate. Koszyczki z kwiatami 17-22 mm szer. Wszystkie kwiaty rurkowate i języczkowate, złocistożółte. Niełupki wydłużone, obłe, nieco zgięte ,podłużnie bruzdowane jasnożółte lub brunatne, ok. 3 mm dł. i 0,4 mm grub. Kwitnie od III do IV (V). - Roślina lecznicza.

Padbiał jako trwały chwast rośnie często na skłonach pól gliniastych oraz na polach o podmokłych glebach lżejszych, zasobnych w próchnicę i wapno. Kwitnie i owocuje tylko w koniczynach oraz lucernach, w innych zasiewach rozwija gę-sty kobierzec zielonych liści który zagłusza niemal całkowicie rośliny uprawne. Rozmnaża się głównie wegetatywnie. Dojrzałe owoce podbiału roznoszą wiatry wio-senne, kiełkują one bezpośrednio po upadnięciu na wilgotną glebę.

Zwalczanie: odwodnienie podłoża glebowego; wprowadzenie do płodozmianu często koszonych roślin pastewnych (koniczyny, lucerna i in.) oraz okopowych w ce-lu przygłuszenia i wysilenia podbiału, którego części podziemne w tych warun-kach stopniowo zamierają.

Podobne prace

Do góry