Ocena brak

Charakterystyka chwastów - Marchew zwyczajna

Autor /Odys Dodano /05.10.2011

Daucus carota L.

Roślina dwuletnia rzadziej roczna, 40-100 cm wys. Korzeń wrzecionowaty, zgru-biały, żółty lub rzadziej biały, przeważnie pojedynczy. Łodyga bruzdowana, poje-dyncza lub rozgałęziona, wraz z liśćmi szorstko owłosiona. Liście 2-3-krotnie pie-rzaste, w zarysie podłużne, o odcinkach równowąskich, zaostrzonych; do?ne na ogon-kach, górne siedzące na podługowatych, białawo obrzeżonych pochwach. Baldachy małe lub duże, płaskie, słabo wypukłe lub wgłębione, podczas owocowania gniazdo-wato stulone; szypułki szorstko orzęsione.

Okrywy baldachów złożone z pokryw pie-rzastodzielnych; pokrywki baldaszków przeważnie 3-wrębne; jedne i drugie białawo obrzeżone i szorstko orzęsione. Kwiaty białe, rzadziej różowe, brzeżne o płatkach promienisto wydłużonych; w środku baldachu zwykle 1-2 kwiaty ciemnoczerwone na dość krótkich szypułkach zajmują miejsca baldaszków. Owoce rozpadają się po 2 szczeciniaste rozłupki 2-3 mm dł. (bez szczecin). Kwitnie od VI do IX, pojedyn-eze okazy także i później. - Roślina lecznicza.

Marchew jest rośliną suchych, próchnicznych łąk mineralnych; na polach rośnie na miedzach, przydrożach i trawiastych szkarpach. Jako chwast występuje na skra-jach łanów zbóż, w koniczynach i wśród in. roślin wieloletnich oraz masowo na odłogach. Na glebach gliniastych i rędzinowych jest pospolitsza. Rozmnaża się za pomocą czepnych, szczeciniastych owoców, przenoszonych z przyległych nieużytków na pola uprawne.

Zwalczanie: ścinanie zakwitających roślin na miedzach odłogach i in. przy-ległych nieużytkach; dbanie o czystość materiału siewnego; pielenie.

Podobne prace

Do góry