Ocena brak

Charakterystyka chwastów - Chaber bławat

Autor /Odys Dodano /05.10.2011

Centaurea cyanus L.

Roślina roczna, ozima lub jara. Łodyga 10-80 cm wys., wraz z liśćmi nieco pajęczynowato-wełnista. Liście równowąskie lub równo-wąsko-lancetowate, dolne zwykle pierzastodzielne, z 2-3 odległymi łatkami z każdej strony. Okrywa ko-szyczka podłużnie jajowata, 11-16 mm dł., jej listki obrzeżone żółtobrunatnym lub czarniawym zbiegającym brzeżkiem przyczepek; ząbki białawe lub czarniawe. Ko-rony kwiatów brzeżnych niebieskie, kwiatów środkowych niebiesko-fioletowe. Nie-łupki podługowato-jajowate, z wieńcem sztywnych szczecinek na uciętym szczycie, z boków nieco spłaszczone, z przodu u dołu z białożółtą listewką w owalnym wgłębieniu i pęczkiem szczecinek u podstawy, słomiasto-żółtawe lub fioletowo-bru-natne o rogowym połysku, 3-4 mm dł., ok. 2 mm szer. i 1 mm grub., zwykle z rzadka owłosione. Kwitnie od VI do IX. - Roślina lecznicza.

Bławat jest pospolitym chwastem zbóż, okopowych i motylkowych niemal na wszystkich rodzajach gleb. Szczególnie obficie występuje w zbożach ozimych na glebach lżejszych. Wschody bławatu pojawiają się przez cały okres wegetacji, a je-sienne zimują w postaci różyczek liściowych Część niełupek rozsiewa się podczas żniw reszta zanieczyszcza ziarno. W glebach wilgotnych niełupki bławatu mogą pozostawać przez kilka lat nie tracąc zdolności kiełkowania; w oborniku zatracają tę zdolność dopiero po trzech miesiącach.

Zwalczanie: bronowanie zasiewów i podoranych ściernisk dokładna uprawa okopowych i późniejsze ich opielanie; stosowanie środków chemicznych i hormo-nalnych; czyszczenie ziarna siewnego oraz niszczenie nasion chwastów w pośladach i innych odpadach.

Podobne prace

Do góry