Ocena brak

Chaber wielkogłówkowy

Autor /Ziemek11 Dodano /17.01.2012

Mimo że chabry uprawiane były od starożytności, obecnie nie cieszą się wielkim uznaniem ogrodników. Większość chabrów to rośliny jednoroczne, które wykorzystywane były w lecznictwie, ale często traktowano je jak chwasty. O wieloletnim chabrze wielkogłówkowym możemy przeczytać już w mitologii. Roślina ta miała ponoć wyleczyć ranę centaura Chirona, który był nauczycielem Herkulesa. Strzeliste pędy tego chabra, osiągające prawie dwa metry wysokości, zwieńczone są dużymi, żółtozłotymi kwiatami podobnymi do ostów.

Zanim kwiat zakwitnie jest w kształtnym brązowawym pączku przypominającym gałkę. Kwiaty wyraźnie odcinają się od szorstkich zielonych liści. Chabry wielkogłówkowe można sadzić na rabatach w większych ogrodach. Oryginalnie wyglądają nawet pojedyncze egzemplarze. Rośliny uprawiane są też na kwiaty cięte. Po wysuszeniu zachowują swój kolor, dlatego też nadają się do suchych bukietów.

Młode rośliny wysadzamy jesienią lub na wiosnę. Najlepiej sadzić je już na miejsce stałe, gdyż chabry nie lubią wykopywania oraz przesadzania. Preferuje stanowiska dobrze nasłonecznione.

Chaber toleruje większość rodzajów gleb, jeśli są one dobrze przepuszczalne. Dobrze rośnie jednak w głęboko uprawionej ziemi z dodatkiem rozłożonej materii organicznej. Na zbyt żyznym podłożu staje się bardzo wybujały.

Rośliny rozmnażamy przez podział na wiosnę lub z nasion. Wysiewamy je do inspektu lub na rozsadnik (od lutego do czerwca). Warto wykorzystać też samosiejki.

Podobne prace

Do góry