Ocena brak

Cesja - pojęcie i rozwój historyczny

Autor /Napoleon Dodano /17.11.2011

    Cesja polegała na przeniesieniu wierzytelności przez wierzyciela (cedenta) na osobę trzecią (cesjonariusza). Nie wymagała ona, rzecz jasna zgody dłużnika. Cedent odpowiadał wobec cesjonariusza tylko za istnienie wierzytelności, nigdy za jej ściągalność. Umowa ta prowadziła do zajęcia przez cesjonariusza miejsca cedującego w stosunkach łączących go z dłużnikiem. Dłużnik miał prawo użyć wszelkich zarzutów procesowych, jakie miał przeciw poprzedniemu wierzycielowi, natomiast cesjonariusz korzystał z wszelkich istniejących umocnień zobowiązania (np. zastawu).

    Cesja w tej formie powstała dopiero w prawie poklasycznym i justyniańskim, wcześniej ten sam efekt można było osiągnąć stosując nowację . lub w procesie formułkowym, ustanawiając zastępcę procesowego i upoważniając go do zatrzymania wyegzekwowanej należności dla siebie (tak zwany cognitor lub procurator in rem suam).

Podobne prace

Do góry