Ocena brak

CESARSTWO RZYMSKIE NA WSCHODZIE - CESARZ I DYNASTIA

Autor /Klementyn Dodano /03.05.2012

 

Przez lat przeszło pięćdziesiąt (do r. 450) Cesarstwo na Wschodzie pozostawało pod rządami dynastii teodozjańskiej. W rzeczywistości władali nim w tym czasie faworyci i kobiety.

Po zamordowaniu Arkadiuszowego opiekuna, Rufina, kierownictwo sprawami państwowymi znajdowało się bądź to w rękach eunuchów dworskich, bądź też ambitnych małżonek cesarskich. Jedno i drugie sprzyjało rozwielmożnieniu się korupcji i kumoterstwa. Sami natomiast cesarze pozostawali w cieniu i niewielki wywierali wpływ na bieg rozgrywających się wypadków.

Wygaśnięcie dynastii teodozjańskiej, przy znanych nam brakach przepisów konstytucyjnych, stworzyło możność uzyskania purpury cesarskiej przez jednostki, które w danym momencie posiadały poparcie kamaryli dworskiej i armii. Toteż przez następne sześćdziesiąt z górą lat o dojściu do władzy tego lub innego kandydata decydowały intrygi lub zwykły niekiedy przypadek.

Wprawdzie państwo było nadal rządzone zgodnie z przepisami prawa rzymskiego, ale stały kontakt ze Wschodem irańskim nie pozostał bez śladu. Stosunki uległy orientalizacji. Począł obowiązywać wschodni ceremoniał dworski. Wprowadzono nie stosowany dotąd zwyczaj koronacji i sakry cesarskiej.

Orientalizowała się również i sama władza, która nabrała cech nieznanego Rzymowi biurokratyzmu. W tych warunkach cesarz stał się autokratą nie tylko w sprawach świeckich, ale również i religijnych.

Podobne prace

Do góry