Ocena brak

CESARSTWO I PAPIESTWO W ŚREDNIOWIECZU - ZAMIESZKI PO ZGONIE OTTONA II

Autor /Andonik Dodano /04.05.2012

 

Sytuacja Cesarstwa w momencie zgonu jego młodego władcy (28-let-niego) przedstawiała się niepomyślnie.

Syn zmarłego cesarza, Otton III, został wprawdzie jeszcze za życia ojca koronowany na króla Niemiec, ale — ze względu na swój wiek — nie był praktycznie brany w rachubę. O sprawowanie więc opieki nad małoletnim walczyła cesarzowa wdowa, Teofano, oraz znany nam Henryk Kłdtnik.

Groźbę sytacji powiększało gwałtowne powstanie Słowian połabskich, którzy w r. 983, zaskoczywszy swym wystąpieniem garnizony niemieckie, zrzucili obce jarzmo i zagrozili nawet posiadłościom saskim położonym na zachód od Łaby.

W tych warunkach cesarzowa musiała zdecydować się na szereg kompromisów, przede wszystkim zaś na ustępstwa wobec Henryka Kłótnika.

Podobne prace

Do góry