Ocena brak

Centralne ogrzewanie

Autor /Nowy Dodano /31.01.2012

Pomysł centralnego ogrzewania, w którym poje­dyncze źródło ciepła ogrzewa cały budynek, ma antyczny rodowód. Pierwszym znanym nam zre­alizowanym systemem co. było rzymskie hypokaustum. Pod kamienną podłogą i w ścianach willi istniał system kanałów, którymi krążyło gorące powietrze. Uzyskiwano je rozpalając ogień w spe­cjalnym zagłębieniu w piwnicach domu, a spaliny odprowadzano otworami wentylacyjnymi. Oprócz utrzymywania odpowiedniej temperatury wewnątrz budynku, gorące powietrze ogrzewało wodę. Po­dobnie i dziś systemy centralnego ogrzewania za­pewniają ciepło w mieszkaniu. Lecz obecnie to wo­da, a nie powietrze, jest nośnikiem ciepła. Spalając olej, gaz lub koks w specjalnych piecach podgrze­wa się wodę, która jest przepompowywana przez grzejniki. Grzejniki mają dużą powierzchnię, tak by jak najefektywniej oddawać ciepło powietrzu. Po oziębieniu w grzejnikach woda wraca do kotła, gdzie jest ponownie podgrzewana.
Gorąca woda przechodzi również przez mie­dzianą wężownicę, umieszczoną w zbiorniku do przygotowania ciepłej wody użytkowej, czyli tej, którą pobieramy z kranu do mycia lub kąpieli. Wężownica jest wymiennikiem ciepła między wodą z układu grzewczego a wodą użytkową.
W miastach duże systemy centralnego ogrze­wania zapewniają ogrzewanie i ciepłą wodę całym osiedlom. Centrum takiego systemu jest ciepłow­nia bądź elektrociepłownia, która produkuje bar­dzo gorącą wodę pod wysokim ciśnieniem. Jest ona przesyłana do znajdujących się w poszczególnych budynkach wymienników ciepła, gdzie ogrzewa wodę krążącą w instalacji grzewczej i przygoto­wuje wodę użytkową.

Podobne prace

Do góry