Ocena brak

CENOWO - DOCHODOWE I ADMINISTRACYJNE ŚRODKI ZAGRANICZNEJ POLITYKI EKONOMICZNEJ

Autor /Patryk0909 Dodano /05.01.2012

Kurs walutowy, stopa procentowa, budżet państwa, podatki, polityka fiskalna, pieniądz, ceny, cła, ograniczenia parataryfowe i pozataryfowe.

KURS WALUTOWY: wartość wymienna dwu walut lub cena, jaką trzeba zapłacić w walucie za nabycie jednostki waluty innego kraju. W gospodarce rynkowej jest jednym z najważniejszych narzędzi polityki ekonomicznej, decyduje o rozwoju stosunków handlowych i produkcyjnych z zagranicą, bo wyznacza poziom cen dewizowych w exporcie i cen krajowych w imporcie. Zmiany kursu wpływają w związku z tym na bilans handlowy. Stąd stwarza to możliwość oddziaływania na bilans przez jednorazową lub rozłożoną w czasie obniżkę kursu walutowego lub podwyżkę. Każda możliwość stwarza aspekt do osiągnięcia różnych celów gospodarczych. Najczęściej stosowana jest dewaluacja, oprócz tego, rewaluacja, deprecjacja lub aprecjacja.

STOPA PROCENTOWA: stosunek sumy płaconej za użytkowanie kapitału pieniężnego, do jego wielkości. Najczęściej ustalana za pożyczenie jednostki pieniężnej na rok. Instrument ten może zachęcać lub zniechęcać do lokowania depozytów w walutach przynoszących odsetki, zgodnie ze stopą procentową jej odpowiadającą.

W gospodarce rynkowej stopa procentowa kształtuje się pod wpływem relacji między podażą funduszy pożyczkowych na rynku finansowym, a popytem na te fundusze. Wysokość stóp jest zróżnicowana, w zależności od terminu, ryzyka związanego z pożyczką i od stopy inflacji. Państwo może oddziaływać na stopę procentową podnosząc lub obniżając oprocentowanie depozytów w walucie krajowej. Czyni to pośrednio za pomocą stopy dyskontowej ustalanej przez bank centralny. Jej wzrost zachęca do podniesienia stopy procentowej i odwrotnie. Dla ożywienia koniunktury państwo obniża stopę dyskontową lub podwyższa ją chcąc zmniejszyć “przegrzanie” koniunktury.

Banki komercyjne zmieniają stopę procentową w proporcji do zmian stopy dyskontowej lub w zależności od polityki bankowej. Pośrednio polityka zmiany stopy procentowej wpływa na stosunki gospodarcze z zagranicą. Wzrost realnych dochodów z depozytów w walucie krajowej zachęca kapitał obcy do lokat w tej walucie i odwrotnie, obniżka realnych dochodów wpływa na ucieczkę kapitału obcego. Stąd ulega zmianie bilans obrotów kapitałowych, a w ślad za tym -bilans płatniczy. Równowaga w tej dziedzinie wymaga parytetu stóp procentowych tzn.depozyty wszystkich walut powinny dawać taką samą przewidywaną stopę dochodu, gdy mierzone są w jednostkach porównywalnych.

BUDŻET PAŃSTWA: zestawienie dochodów i wydatków państwa niezależnie od szczebla struktury polityczno-administracyjnej państwa. Uchwalany w formie ustawy przez parlament. Dla rządu jest dyrektywą dotyczącą wydatków. Wydatki budżetu obejmują finansowanie obrony narodowej, ochrony porządku publicznego, wymiaru sprawiedliwości i ogólnej administracji oraz dofinansowanie systemu ubezpieczeń społecznych, służby zdrowia, oświaty, kultury, zasilki dla bezrobotnych, pomoc dla najuboższych itp. Państwo subwencjonuje też wybraną działalność gospodarczą (rolnictwo, rozwój regionów zacofanych, infrastrukturę gospodarczą itp.).

Dochody obejmują podatki pośrednie na towary (np. VAT) oraz bezpośrednie od dochodów osób fizycznych i prawnych. W przypadku wystąpienia deficytu w budżecie, głównym celem polityki ekonomicznej państwa jest zrównoważenie budżetu przez likwidację nadmiernych wydatków budżetowych lub uzyskanie dodatkowych dochodów. Polityka ta rodzi konsekwencje dla zagranicznych stosunków gospodarczych. Jej skutkiem jest ograniczenie wydatków budżetowych - przez zmniejszenie zakresu subwencjonowania gospodarki lub jego likwidację, z drugiej zaś strony, zwiększenie dochodów budżetu przez ograniczenie zakresu ulg podatkowych lub ich likwidację (w tym inwestycyjnych, exportowych itp.)

Drastyczność tego typu posunięć zależy od skali deficytu i doktryny ekonomicznej. W zagranicznej polityce ekonomicznej należy brać pod uwagę elementy ogólnej polityki ekonomicznej oraz na zasadzie sprzężenia zwrotnego harmonizować własne cele i narzędzia. Polityka drastycznych cięć w wydatkach lub podwyżka podatków może kolidować z bieżącymi i długookresowymi celami zagranicznej polityki ekonomicznej.

Podobne prace

Do góry