Ocena brak

Cele polityki zatrudnienia

Autor /Jordan Dodano /14.04.2011

 

Polityka zatrudnienia jest integralną częścią całokształtu polityki społeczno – ekonomicznej państwa. Dotyczy gospodarowania zasobami pracy. Łączy ona w sobie elementy polityki społecznej i ekonomicznej. Jest ona jednocześnie dyscypliną praktyczną i naukową.

W aspekcie praktycznym politykę zatrudnienia można definiować jako oddziaływanie państwa i innych podmiotów społecznych i gospodarczych na rynek pracy w celu kształtowania procesów związanych z przygotowaniem, włączaniem do sfery pracy użytecznej, alokacją oraz racjonalnym spożytkowaniem zasobów ludzkich.

Jako dyscypliny naukowej , głównym celem polityki zatrudnienia jest poszukiwanie metod i środków umożliwiających optymalne w danych warunkach gospodarowanie czynnikiem ludzkim.

 

W ostatnich latach podstawowym czynnikiem wymuszającym szczególne zainteresowanie polityką zatrudnienia jest rosnące bezrobocie i coraz bardziej dotkliwe jego skutki społeczne, ekonomiczne i polityczne. Bezrobotnym według Międzynarodowej Organizacji Pracy jest osoba, która jednocześnie:

-pozostaje bez pracy

-poszukuje pracy

-w ciągu miesiąca poprzedzającego badanie rynku pracy efektywnie szuka pracy lub w momencie badania oczekuje na podjęcie pracy w ciągu 15 najbliższych dni.

We współczesnych systemach społeczno-gospodarczych nadrzędnym celem polityki zatrudnienia jest :

-walka z bezrobociem i jego skutkami,

ponadto do zadań polityki zatrudnienia możemy zliczyć:

-bilansowanie zatrudnienia w skali krajowej i lokalnej,

-kształtowanie jego struktury zgodnie z potrzebami i profilem demograficznym ludności

-dostosowanie kwalifikacji zasobów pracy do potrzeb gospodarczych,

-organizacja rynku pracy i związanego z nim pośrednictwa oraz poradnictwa zawodowego,

-udzielanie pomocy w znalezieniu zajęcia grupom społecznym mającym szczególne trudności w aktywizacji zawodowej (np. młodocianym, niepełnosprawnym, Kobietom, zwalnianym z zakładów karnych itp.) ,

-motywowaniem do pracy.

Cele i zadania polityki zatrudnienia w poszczególnych państwach wynikają ze specyfiki uwarunkowań gospodarczych, społecznych i politycznych. Jednak nie bez znaczenia pozostają programy i inicjatywy o zasięgu międzynarodowym, wpływające na kształtowanie krajowych systemów zatrudnienia, na ich ujednolicenie i dostosowanie ich do standardów światowych. Decydujące znaczenie ma tu działalność MOP. Konwencja nr.122 tej organizacji z 1964 r. dotycząca polityki zatrudnienia, nakłada na państwa sygnatariuszy (w tym również Polska) obowiązek prowadzenia aktywnej polityki mającej na celu pełne, produktywne i swobodnie wybierane zatrudnienie. Zgodnie z zaleceniami tej konwencji polityka zatrudnienia powinna urzeczywistniać zasadę pełnego oraz społecznie i ekonomicznie racjonalnego gospodarowania zasobami siły roboczej.

 

Podobne prace

Do góry