Ocena brak

Cechy dramatu Szekspirowskiego i romantycznego.

Autor /Samantha Dodano /06.04.2011

 

Cechy dramatu Szekspirowskiego (na podstawie „Makbeta”):

 

1. swobodna kompozycja, zerwanie ze starożytną zasadą trzech jedności (czasu, miejsca i akcji),

2. budowa, opierająca się na podziale utworu na akty i sceny,

3. wprowadzanie na scenę dowolnej liczby osób, a nawet tłumu, tzw. sceny zbiorowe,

4. wprowadzenie postaci dynamicznych, zmieniających się w trakcie trwania akcji,

5. analiza przeżyć wewnętrznych bohaterów, zróżnicowanie psychologiczne postaci, ukazanie ich przeżyć wewnętrznych, myśli, stanów emocjonalnych i motywacji czynów,

6. wprowadzenie elementów fantastycznych, irracjonalnych (w „Makbecie” są to czarownice, duch Banka),

7. przeplatanie wątków poważnych z elementami humorystycznymi i groteskowymi (np. czynności, które wykonują czarownice w „Makbecie”),

8. wprowadzenie epizodów,

9. rola przyrody,

10. brak punktu kulminacyjnego i klasycznego rozwiązania,

11. tragizm wynikający z wyboru, a nie z przeznaczenia.

 

Cechy dramatu romantycznego (na podstawie „Dziadów” A. Mickiewicza):

 

1. brak jedności czasu, miejsca i akcji, akcja niejednolita, wielowątkowa, w dowolnym czasie, w wielu miejscach,

2. luźna kompozycja, odrębne sceny, z których każda ukazuje jakiś nowy aspekt rzeczywistości,

3. występowanie samodzielnych epizodów luźno powiązanych z akcją,

4. występowanie zbiorowości na scenie,

5. łączenie świata realnego ze światem pozaziemskim, mieszanie scen realistycznych i fantastycznych, wizyjnych, pojawianie się widm, dobrych i złych duchów,

6. bohater romantyczny – samotny, tajemniczy, wrażliwy, wybitny indywidualista, skłócony ze światem, nie zrozumiany przez otoczenie, zapatrzony w siebie, nieszczęśliwie kochający, bojownik o dobro ojczyzny

7. synkretyzm rodzajowy (wymieszanie w obrębie jednego utworu elementów lirycznych, epickich i dramatycznych),

8. dominowanie pierwiastka lirycznego w utworze,

9. zmienność nastroju,

10. elementy ludowości.

 

Podobne prace

Do góry