Ocena brak

CARAMUEL de LOBKOWITZ JUAN bp.

Autor /Sulibor Dodano /19.07.2012

ur. 23 V 1606
w Madrycie, zm. 8 IX 1682 w Vigevano (k. Mediolanu), Hiszp.
teolog, organizator życia kościelnego.

Pochodził ze szlacheckiej rodziny luksemburskiej; od ojca
otrzymał w dzieciństwie wykształcenie z zakresu astronomii;
w 15 roku życia uzyskał doktorat z filozofii w Alcalá de Henares;
1623 wstąpił do cystersów w Espinie (diec. Palencia), nast.
został tytuł, opatem w Melrose (Szkocja);

studia teol. odbywał
w Salamance, a nast. w Lowanium, gdzie 1638 uzyskał doktorat
i został prof. ; będąc wik. generalnym opata w Citeaux, wizytował
domy zak. w Anglii, Szkocji i Irlandii; brał udział w sporach
teol. z C. Jansenem; otrzymawszy godność opata w Disibodenbergu
k. Moguncji, poświęcił się działalności kazn., której
owocem był powrót wielu odstępców do Kościoła kat.; w
nagrodę za tę działalność otrzymał godność bpa pomocniczego
archidiec. mogunckiej.

Wysłany przez króla hiszp. Filipa IV na
dwór ces. Ferdynanda III, pełnił funkcję opata-superiora klasztorów
benedyktyńskich w Montserrat i Wiedniu oraz wik. generalnego diec. praskiej; był nadto gen. inspektorem ces. w
sprawach fortyfikowania Czech.

Jako znawca sztuki wojennej
stanął na czele oddziału złożonego z duchownych, który bronił
Pragi przed Szwedami (1648); 1657 został bpem Campagny w
Królestwie Neapolu, gdzie założył drukarnię; 1673 przeniesiony
na bpstwo Vigevano w Lombardii.

C. jest uważany za wybitnego erudytę (phoenix eruditorum),
znał 24 języki ; pozostawił po sobie ok. 250 prac z różnych dziedzin
wiedzy; obok teologii dogm., mor., prawa kan., filozofii
pisał dzieła z zakresu fizyki, matematyki, muzyki, astronomii
i sztuki wojennej oraz utwory poetyckie.

Do najważniejszych
należą Bernardas triumphans (Lv 1639), Theologia moralis (Lv
1641), Theologia moralis fundamentalis (F 1651, Ly 16864),
Grammatica critica (F 1654), Theologia rationalis (F 1654),
Apologema pro antiquissima et universalissima doctrina de probabilitate
(Ly 1663), Theologia intentional is (Ly 1664), Theologia
praeterintentionalis (Ly 1664), Logica moralis seu politica (Vigevano
1680) oraz Leptatos (Vigevano 1681).

C. przedstawiał prawdy wiary za pomocą wzorów matematycznych;
w przedstawianiu prawd mor. skłaniał się ku -» laksyzmowi,
stąd Alfons Liguori nazwał go princeps laxistarum;
niektóre prace C. znalazły się na Indeksie, jego zaś twierdzenia,
którym sprzyjał m.in. B. Pascal, zostały potępione przez pap.
Aleksandra VII i Innocentego XI.

 

V. Oblet, DThC II 1709-1712; R. Brouillard, Catholicisme U 527-528;
R.D. Gunck, Cíteaux in tle Nederlanden, Westmalle 1954, 209; P.F. Mulhern, NCE III 99.

Podobne prace

Do góry