Ocena brak

Cantus firmus

Autor /KonstancjuszII Dodano /08.04.2013

Cant lis firmus, czyli spiew stały (skrót: c. f.), stanowił w okresie sredniowiecza melodie, doktórej - na zasadzie kontrapunktu - dołaczano inne głosy, tworzac w ten sposób bogatapolifonie. Zazwyczaj umieszczano cantus firmus w głosie tenorowym, który, jako głos bardzodobrze w wielogłosowej muzyce słyszalny, traktowany był w wartosciach dłuszych odpozostałych głosów i czesto równych, przez co kontrastował z bogata polifoniczna figuracjainnych głosów.

Wiele form muzyki XIII i XIV wieku (organum, ciausula, motet i in.), apózniej niektóre msze opieraja sie na spiewie stałym. zaczerpnietym z choraługregorianskiego. W sumie wiec cantus firmus to melodia ju egzystujaca; komponowaniepolegało tu zatem bardziej na technicznym opracowaniu wielogłosu ni na tworzeniu liniimelodycznych od nowa, było raczej dopełnieniem muzyki do ju istniejacego głównegotematu ni rzeczywistym pisaniem muzyki od poczatku.

W pózniejszej praktyce posługiwanosie jako spiewem stałym chorałem protestanckim (Buxtehude, Pachelbel, Bach), zarówno wmuzyce wokalnej, jak i instrumentalnej. Obok piesni L'homme arme uywano czesto jakocantus firmus wznoszacego sie heksachordu c-d-e-f--g-a. W pózniejszej muzyce organowejcantus firmus pojawiał sie nie w tenorze, lecz w głosie najniszym, basowym.

Podobne prace

Do góry