Ocena brak

CANARIS WILHELM (1888-1945) - admirał

Autor /zosia1234 Dodano /22.02.2011

Szef *Abwehry, niemieckiego wy­wiadu i kontrwywiadu wojskowego w latach 1935-44, jeden z organiza­torów opozycji antyhitlerowskiej. W czasie I wojny światowej młody porucznik z krążownika Dresden zwrócił na siebie uwagę niesłycha­nym wyczynem. Gdy w marcu 1915 r. u wybrzeży Chile Dresden osaczyły okręty brytyjskie, Canaris wsiadł do szalupy i popłynął do jednego z nich - Glasgow, aby zło­żyć protest. Dowodził, że jego okręt znalazł się na wodach neutralnego państwa i przez to stał się jednostką neutralną.

Chodziło o zyskanie na czasie, bowiem podczas pertraktacji niemiecka załoga opuściła swój okręt i wysadziła go w powietrze. Canaris, internowany przez władze chilijskie, wkrótce uciekł z wyspy, na której znajdował się obóz. Przedostał się na kontynent, przez Andy dotarł do Buenos Aires i stam­tąd do Europy. Za te wyczyny został odznaczony Krzyżem Żelaznym przez cesarza Wilhelma II. Do koń­ca wojny służył w wywiadzie oraz dowodził okrętem podwodnym, który na Morzu Śródziemnym zato­pił kilkanaście statków. Po wojnie nadal prowadził działalność wywia­dowczą w organizacji zakonspiro­wanej pod nazwą: Oddział Trans­portu Morskiego. W końcu grudnia 1934 r., gdy był komendantem gar­nizonu w Swincmunde (Świnouj­ście), Hitler, na podstawie rekomen­dacji adm. Ericha *Raedera, powie­rzył mu kierowanie wywiadem wojskowym - Abwehrą. Wkrótce otrzymał stopień kontradmirała; w latach 1939-40 awansowano go kolejno do stopnia wiceadmirała i admirała.

Canaris stworzył potężną organizację wywiadowczą, ale jed­nocześnie usiłował przeciwdziałać wojennym planom Hitlera; skupił wokół siebie wielu najwyższych niemieckich oficerów, przekona­nych, że polityka nazistów dopro­wadzi Niemcy do zguby. Wysyłał do Wielkiej Brytanii emisariuszy (m.in. kpt. Roberta Treecka w 1935 r. i Ewalda von Kleista-Schmenzina w 1938 i 1939 r.), którzy przekazy­wali zastępcy szefa brytyjskiego wywiadu Stewartowi G. *Menzie-sowi informacje o polityce Niemiec, działaniach opozycji i przygotowa­niach do zamachu stanu. Prawdopodobnie utrzymywał kon­takt z brytyjskimi tajnymi służbami za pośrednictwem Haliny Szymań­skiej, agentki brytyjskiego wywiadu *MI-6. Canaris liczył, że w 1938 r.,w okresie kryzysu sudeckiego,Wielka Brytania zadecyduje się na zbrojne wystąpienie, co umożliwiło­by obalenie Hitlera.

Jednakże poli­tyka *appeasementu uniemożliwiłapucz, aczkolwiek nie jest pewne,do jakiego stopnia opozycjoniści,którym przewodzili Canaris i gen.Ludwig *Beck, byli zdecydowanina jego przeprowadzenie. W czasie wojny Canaris przeciw­działał wielu planom Hitlera i wielo­krotnie świadomie przekazywał muwątpliwej wartości informacje (m.in.w sprawie Hiszpanii i *Gibraltaru,kapitulacji Włoch i lądowania alianc­kich wojsk pod *Anzio). Nigdy jed­nak nie dopuścił się otwartej zdradyi nie przekazywał aliantom planówoperacji wojskowych, zamierzeństrategicznych itp. Przez wiele latpotrafił udaremniać plany swoichnajwiększych wrogów: Heinricha *Himmlera, Reinharda *Heydricha, Ernsta *Kaltenbrunnera zmierzają­cych do przejęcia kontroli nad Abwehrą.

Jednakże we wrześniu 1943 r., gdy szef wywiadu SS Walter *Schellenberg zebrał dowody spi­skowej działalności pracowników Abwehry, Canaris został pozbawiony stanowiska. Po zamachu na Hitleraw lipcu 1944 r., gdy wyszły na jawnowe dowody jego działalności, are­sztowano go i 8 kwietnia 1945 r.,po doraźnym procesie, powieszonow więzieniu we Flossenbiirgu.

Podobne prace

Do góry