Ocena brak

Bylica estragon

Autor /WalterMelon Dodano /17.01.2012

Bylica estragon (Artemisia dracunculus) jest rośliną wieloletnią z wąskimi lancetowatymi liśćmi na sztywnych pędach. Wyrasta do wysokości 120-150 cm. Liście są cenioną przyprawą o korzennym zapachu i ostrym, gorzkawym smaku. Bylica estragon kwitnie od lipca do września. Ma drobne bladożółte kwiaty, które z czasem stają się czerwonawe. Jako przyprawa polecany jest estragon do dań chińskich i wszystkich potraw ryżowych, a także do ryb, jajek i wszelkich sałatek. Z rośliny uzyskuje się ocet estragonowy, który syosuje się przygotowania sosów, grzybów, fasoli, cielęciny i drobiu.

Uprawa - Od kwietnia estragon rosyjski wysiewa się na grządkę. Estragon francuski i niemiecki można rozmnażać tylko przez sadzonki, gdyż przeważnie nie kwitną. Roślina lubi ziemię bogatą w próchnicę i wilgotną. Najlepiej rośnie w miejscach nasłonecznionych, osłoniętych od wiatru.

Pielęgnacja - Estragon należy regularnie podlewać, aby podłoże nie wyschło. Jesienią należy przyciąć pędy. W zimie roślinę okrywamy słomą lub gałazkami świerkowymi.  

Zbiór - Liście uszczykujemy w miarę potrzeb przez całe lato. Pędy można także suszyć.  

Stosowanie - Estragon jest wartościową przyprawą do mięs, ryb i sosów. Łodyżki z liśćmi znakomicie aromatyzują oliwę i ocet. Napar z suszonych liści korzystnie wpływa na czynności żołądka, wątroby, nerek i pęcherza.

Bylica estragon, zwana też estragonem, jest znanym ziołem o mocnym zapachu popularnym w kuchni francuskiej. Jego suszone liście zaostrzą zapach potpourri. Drugi plon listowia możemy zebrać, jeśli w lipcu przytniemy roślinę o dwie trzecie. Są dwie odmiany estragonu: francuska (A.dracunculus var.sativa) i rosyjska (A.dracunculus var.inodora). Są one tak podobne, że można je rozróżnić jedynie próbując ich liści. Liście odmiany francuskiej są w ciemniejszym odcieniu i nie mają włosków, a ich smak jest ostro-słodki (przypomina anyż). Rosyjski estragon ma bardziej gorzki smak. Ten ostatni lepiej znosi mróz i dorasta do 1,5 m, podczas gdy odmiana francuska osiąga 60 cm wysokości.

Nasiona znajdujące się w sprzedaży to zwykle odmiana rosyjska.Inne polskie nazwy: bylica estragon, ongiś draganek lub dragan, jak rónież bylica głupich.

W pomieszczeniu zapewniamy 10°C. Na dworze estragon wytrzyma niewielki mróz, ale przezornie jest posadzić zimą kilka korzeni w doniczce i trzymać je w chłodnej szklarni. Obie odmiany mogą zimą stracić dolne liście. Te, które zmarzły aż do ziemi, mogą odrosnąć z kłącza.

W okresie wzrostu podłoże powinno być zawsze dobrze zwilżone. Od października do marca podlewamy, gdy powierzchnia ziemi wyschnie i przenosimy rośliny w pojemnikach pod dach, jeśli przez dłuższy czas utrzymują się deszcze. Korzenie nie mogą stać w wodzie, więc przed przesadzeniem sprawdźmy, czy otwory drenażowe są drożne.

Po pierwszym zbiorze liści w lipcu nawilżamy ziemię wokół rośliny uniwersalnym nawozem.

Wiosną sadzimy w doniczkach małe rośliny (8 cm) i mocno przycinamy w lipcu, by mieć zimą ładne okazy na parapet okna.

Uprawiamy w pełnym słońcu. Okazy doniczkowe w bardzo ciepłych rejonach trzeba osłonić w południe przed gorącym słońcem.

Nie wymaga zwiększonej wilgoci. W suchym pomieszczeniu ustawmy w pobliżu rośliny miskę z wodą.

Uprawiamy w ziemi gliniastej. Rośliny w ogrodzie dobrze rosną w suchej, piaszczystej glebie. Najlepszy aromat uzyskamy, dzieląc rośliny co dwa, trzy lata.

Podobne prace

Do góry