Ocena brak

Burżuazyjny charakter rewolucji angielskiej - Długi Parlament i Wielka Demonstracja

Autor /Roman515 Dodano /14.10.2011

Taka polityka królewska wzbudziła żywą opozycję, w której główne role odgrywali J. Eliot, E. Coke, T. Wentworth, J. Pym, J. Hampden i O. Cromwell. Najpierw w 1638r. wybuchło powstanie w Szkocji. Nie mogąc pokonać Szkotów król zwołał w 1640r. parlament, zwany krótkim, ponieważ na skutek odrzucenia postulatów królewskich został po kilku dniach rozwiązany. Wkrótce jednak król musiał ponownie odwołać się do parlamentu. Nazwano go długim (1640-1653).

W 1641r. Parlament uchwalił tak zwaną "Wielką Demonstrację" zawierającą program burżuazji angielskiej, w której potępiał nadużycia popełnione przez króla i jego zauszników, żądał ścisłej kontroli nad finansami, zniesienia sądów specjalnych, ograniczenia uprawnień biskupów, powoływanie ministrów z grona ludzi cieszących się zaufaniem parlamentu. Król próbował dokonać zamachu na przywódcę opozycji. Gdy próba się nie powiodła, na początku 1642r. Karol I opuścił Londyn.

W tym momencie rewolucja weszła w swoją drugą fazę.

Do góry