Ocena brak

Budowa wewnętrzna kości

Autor /wiktoria Dodano /30.12.2011

Badając przekrój którejkolwiek kości nawet gołym okiem już widzi-my wyraźnie, że budowa jej jest niejednolita. W jednych miejscach kość jest gęsta i zbita, w innych tworzy układy cienkich blaszek i bele-czek krzyżujących się ze sobą. Warstwę kości o utkaniu ścisłym nazywamy istotą zbitą (substantia compacta), natomiast warstwę kości  o utkaniu beleczkowatym nazywamy istotą gąbczastą (substantia spongiosa). Istota zbita występuje zawsze na powierzchni kości, istota gąbczasta — wewnątrz kości; poza tym jednak rozłożenie istoty zbitej

1 gąbczastej jest różne w różnych rodzajach kości. Trzon kości długich zbudowany jest prawie wyłącznie z mniej lub bardziej grubej warstwy istoty zbitej, oba końce natomiast składają się tylko z cienkiej powłoki istoty zbitej, całe wnętrze zaś z istoty gąbczastej. Na ogół, podobnie jak końce kości długich, zbudowane są wszystkie inne kości: na powierzchni cienka warstwfa istoty zbitej, wewnątrz istota gąbczasta.

Warstwę istoty gąbczastej w kościach płaskich czaszki, położoną między obu blaszkami istoty zbitej, nazywamy śródkościem (di-ploe). Liczne kości płaskie w cienkich miejscach nie mają w ogóle istoty gąbczastej i obie blaszki istoty zbitej zlewają się w nich, tworząc jedną całość.

Pomimo że istota zbita i istota gąbczasta formalnie występują w tak odmiennych postaciach, zasadniczo ani budową, ani też czynnością nie różnią się od siebie. Kość jako narząd podpory jest zbudowana zarówno z istoty gąbczastej, jak i zbitej. Tam gdzie linie największego ciśnienia i rozciągania, tzw. główne linie napięcia lub trajektorie (p. dalej), rozstępują się, występuje delikatna budowa beleczkowa istoty gąbczastej, tam gdzie się obie skupiają i zagęszczają — istota zbita. Z tego punktu widzenia istota zbita jest zagęszczoną istotą gąbczastą, lub też ta ostatnia jest rozrzedzoną istotą zbitą.

Podobne prace

Do góry