Ocena brak

Budowa tkanek - EPIDERMA (SKÓRKA)

Autor /kulfon12345 Dodano /05.10.2011

To najczęściej pojedyncza warstwa komórek na powierzchni młodych organów lub młodych części organów. Zbudowana jest z komórek żywych, otoczonych celulozową ścianką, ściśle do siebie przylegających i zwykle pozbawionych typowo wykształconych chloroplastów.

Skórka to graniczna warstwa pomiędzy rośliną a środowiskiem zewnętrznym. Skórka wykształca się w różny sposób.

W środowisku lądowym problem polega na ograniczeniu transpiracji: zewnętrzne ściany komórkowe są zwykle grubsze, a ich warstwy podpowierzchniowe często zawierają kutynę. Ponadto na powierzchni komórek występuje dodatkowo kutyna w postaci warstwy zwanej kutykulą (może także występować wosk- owoce śliwy lub winorośli). Dyfuzja pary wodnej przez skutynizowane i okryte kutykulą ściany komórkowe skórki równa się praktycznie zeru. Transpiracja oraz wymian innych gazów,a także regulacja tego procesu są możliwe dzięki istnieniu w skórce specjalnych urządzeń, zwanych aparatami szparkowymi

Skórka może być gładka, zwłaszca gdy pokryta jest grubszą kutykulą. Może jednak wytwarzać na powierzchni specjalne wyrostki, włoski lub kolce.

Włoski

Mogą być jednokomórkowe, wówczas są po prostu wystającymi ponad powierzchnię przedłużeniami komórek skórki o rozmaitej długości, prostymi lub rozgałęzionymi.

Często są to jednak utwory wielokomórkowe, o rozmaitych kształtach. Włoski są niekiedy żywe, wówczas zwiększają powierzchnię parowania rosliny, Najczęściej jednak są martwe, wypełnione powietrzem i wówczas tworzą na powierzchni srebrzystą powłokę, stanowiącą ochronę przed nadmierną transpiracją. Powłoka z włosków może być bardzo gęsta, wełnista- kutner.

Kolce

To wyrostki na powierzchni rosliny, w których powstaniu bierze udział skórka oraz leżący pod skórką miękisz. Są to wytwory sztywne, ostro zakończone i nie połączone z wnętrzem organu tkankami przewodzącymi.

Ciernie

To przekształcone organy boczne rośliny, na łodydze występują zawsze w węzłach i połączone są z tkankami przewodzącymi z systemem przewodzącym roślin.

Główną funkcją skórki w korzeniu jest pobieranie wody i soli mineralnych z roztworu glebowego. Podobnie jak w organach pędu, składa się ona z żywych ściśle do siebie przylegających komórek. Ich ściany są jednak jednolicie cienkie, a na powierzchni występują tylko ślady kutykuli. Nie ma aparatów szparkowych.

Liczne komórki skórki w młodszej strefie korzenia tworzą długie wypustki- włośniki. Komórka włośnikowa wypełniona jest wielką wodniczką, a cytoplazma tworzy wzdłuż ściany cienką wyściółkę. Jądro znajduje się w szczytowej partii włośnika. Wytwarzanie włośników ogromnie zwiększa powierzchnię kontaktu skórki ze środowiskiem glebowym, co ma wielkie znaczenie dla funkcji chłonnych tej tkanki. Włośniki nie tworzą się na korzeniach rosnących w środowisku wodnym.

Podobne prace

Do góry