Ocena brak

Budowa tkanek

Autor /kulfon12345 Dodano /05.10.2011

Tkanki roślin naczyniowych wykazują wysoki stopień specjalizacji i zróżnicowania. Wykształcenie tkanki chłonnej w korzeniu i tkanek okrywających w pędzie oraz wytworzenie tkanek przewodzących i mechanicznych umożliwiło tym roślinom opanowanie środowiska lądowego i osiągnięcie znacznych rozmiarów ciała.

Tkanki roślin naczyniowych powstają w strefach merystematycznych w ściśle określonych rejonach ciała. W strefach tych odbywa się produkcją wciąż nowych komórek jako skutek intensywnych podziałów komórkowych. W miarę jak zwiększa się odległość komórek od merystymatycznego centrum, zaczynają się one różnicować.

Różnicowanie doprowadza do powstania różnego typu komórek dojrzałych, ale zaczyna się z reguły od wzrostu objętościowego komórek i ich stopniowej wakuolizacji. Dalsze zmiany i różnice dotyczą wykształcenia różnych organelli komórkowych (chloroplastów, leukoplastów, amyloplastów), gromadzenia produktów przemiany materii oraz przekształcenia ściany komórkowej. Ściana komórkowa może ulec znacznemu pogrubieniu dzięki odkładaniu kolejnych warstw ściany celulozowej lub większej ilości zapasowych hemicelulozy.

Zgrubienia ścian mogą być nierównomierne, w związku z czym po wewnętrznej stronie ścian powstają jamki lub zgrubienia różnego typu. Niektóre skupienia małych otworków w niezgrubiałych miejscach ścian, przez które przechodziły plazmodesmy, przekształciły się w skupienia większych otworów- sita. W ścianach mogą odkładać się substancje, takie jak: lignina lub suberyna, powodujące drewnienie lub korkowacenie ścian. Pociąga to za sobą śmierć protoplastu, tak że komórki zdrewniałe i skorkowaciałe są najczęściej komórkami martwymi.

Tkanki roślinne można podzielić przede wszystkim na twórcze i stałe. Tkanki twórcze to różnego rodzaju merystemy, tkanki o charakterze embrionalnym, w których odbywają się regularne podziały komórkowe.

Tkankami stałymi są wszystkie tkanki dojrzałe, w których podziały komórkowe nie zachodzą lub zdarzają się tylko wyjątkowo. Tkankę stałą może stanowić zespół komórek o podobnej budowie- tkanka jednorodna. Niektóre tkanki roślinne są zespołem różnych komórek, który jednak stanowi rozwojową całość i jest przystosowany do pełnienia określonej funkcji w organizmie. Przykładem takich tkanek niejednorodnych jest drewno lub łyko. Niekiedy występują w tkankach pojedyncze komórki, nie będące normalnym składnikiem danej tkanki- idioblasty.

Tkanki stałe:

parenchyma (miękisz)

kolenchyma (zwarcica)

sklerenchyma (twardnica)

ksylem (drewno)

floem (łyko)

epiderma (sorka)

peryderma (korkowica)

utwory wydzielnicze

tkanka kalusowa (tkanka przyranna).

Podobne prace

Do góry