Ocena brak

Budowa przewodu gruczołu opuszkowo-cewkowego

Autor /jessica Dodano /12.01.2012

Gruczoły opuszkowo-cewkowe są to rozgałęzione gruczoły śluzowe cewkowo-pęchcrzykowe. Pęcherzyki wydzielnicze gruczołów łączą się w zraziki objęte tkanką łączną włóknistą zawierającą oprócz włókien klejodajnych i nielicznych sprężystych również włókna mięśniowe poprzecznie prążkowane, jeżeli gruczoł jest silnie rozgałęziony i rozproszony. Włókna te pochodzą z sąsiednich mięśni przepony moczowo-plciowej. Wewnątrz zrazików znajduje się skąpa ilość tkanki łącznej śródmiąższowej. Zarówno cewki i pęcherzyki gruczołowe, jak i przewody wyprowadzające wysłane są jednowarstwowym nabłonkiem wałeczkowa tym, lecz komórki tego nabłonka zwłaszcza przewodów mają bardzo różną budowę. Na uwagę zasługuje, że nie tylko odcinki końcowe gruczołów są odcinkami wydzielniczymi, ale również podobnie jak w śliniankach śluzowych, przewody aż do głównych przewodów włącznie. Nie są to więc tylko przewody, lecz również odcinki gruczołowe, wydzielnicze.

Pod względem czynnościowym gruczoły opuszkowo-cewkowe zawierają tylko jeden rodzaj komórek, a mianowicie komórki śluzowe, które równocześnie występują w różnych fazach swej czynności wydzielniczej. W czasie pobudzenia płciowego gruczoły te silniej wydzielają niż w czasie spokoju. W czasie wytrysku wydzielina tych gruczołów najprawdopodobniej jest wydalana wcześniej niż nasienie; ona przygotowuje błonę śluzową cewki do przyjęcia nasienia. Wydzielina ta jest to ciecz śluzowa, jasna, ciągnąca się i przezroczysta, oddziałująca zasadowo.

Podobne prace

Do góry