Ocena brak

Budowa organów roślin okrytonasiennych w związku z funkcją - Łodyga

Autor /kulfon12345 Dodano /05.10.2011

ŽŁodyga jest łącznikiem między korzeniem a liśćmi, kwiatami i owocami, bo przewodzi wodę z solami mineralnymi od korzenia do liści, kwiatów i owoców, a związki organiczne wytworzone w liściach do korzeni, kwiatów i owoców. Tkanki przewodzące łodygi zachowuciągłość z tkankami przewodzącymi innych organów, tworząc system przewodzący rośliny. Na łodydze wykształcają się liścia, kwiaty i owoce. Dzięki łodydze roślina wydłuża się. Łodyga, tworząc rozgałęzienia boczne utrzymuje liście w najbardziej korzystnym dla procesu asymilacji CO2 położeniu, a kwiatom i owcom zapewnia najlepsze warunki do rozmnażania. W łodygach zielnych zachodzi proces asymilacji, w łodygach roślin wieloletnich gromadzą się i przechowują substancje zapasowe. Łodygi podziemne zapewniają roślinie proces rozmnażania wegetatywnego.

Wymieniłem powyżej najważniejsze funkcje jakie spełnia roślina, teraz postaram się udowodnić je budową tego organu a także ukazać kilka innych, równie ważnych czynności, za które odpowiedzialna jest łodyga.

Na wierzchołku łodygi znajduje się pączek, który jest zbudowany ze stożka wzrostu, zawiązków liści i związków pączków bocznych. Starsze listki położone niżej okrywają zawiązki liści, pączków i stożek wzrostu .

Komórki stożka wzrostu dzielą się, wytwarzają wciąż nowe komórki łodygi, nowe zawiązki liści i pączków. Łodyga wydłuża się, z zawiązków wykształcają się liście a w ich kątach paczki boczne.

Rozróżniamy trzy formy łodyg. Łodygi zielne, zdrewniałe i podziemne. Te ostatnie służą do rozmnażania wegetatywnego oraz gromadzą i przechowują duże ilości substancji zapasowych. Łodygi podziemne łatwo odróżnić od korzeni, bo mają wszystkie cechy morfologiczne właściwe pędom: są zakończone pączkami, w których stożek wzrostu okryty jest listkami, są podzielone węzłami na międzywęźla, mają inną budowę anatomiczną niż korzeń, rosną przeważnie równolegle do powierzchni gleby.

W budowie zewnętrznej łodygi roślin dwuliściennych rozróżnić możemy: skórkę, korę pierwotną i walec osiowy .

Skórka łodygi jest zbudowana z jednej warstwy ściśle ułożonych komórek żywych o ścianach celulozowych. Zewnętrzne ściany komórek skórki, stykające się z atmosferą, są grubsze i przesycone kutyną, utrudniająca parowanie.

Kora pierwotna składa się ze zwarcicy inaczej kolenchymy, warstwy komórek miękiszowych i ze śródskórni. W komórkach kolenchymy i miękiszu kory pierwotnej roślin zielonych występują chloroplasty, dzięki którym zachodzi tam fotosynteza. Komórki śródskórni zawierają skrobię, dlatego nazywana jest ona pochwą skrobiową.

W walcu osiowym przebiegają wiązki przewodzące. Łyko zwrócone jest ku obwodowi walca, a drewno ku środkowi. Między łykiem a drewnem występuje miazga twórcza, dzięki której wiązki mogą się rozrastać. Na obwodzie walca osiowego znajduje się okolnica.

Występowanie tkanki wzmacniającej na obwodzie łodygi zapewnia jej giętkość i zabezpiecza przed złamaniem.

U łodyg zdrewniałych już w pierwszym roku tworzy się w walcu osiowym ciągły pierścień kambium.

Komórki kambium dzieląc się wytwarzają komórki łyka wtórnego na zewnątrz, a komórki drewna wtórnego do wewnątrz łodygi, co powoduje jej przyrost na grubość.

Również w pierwszym roku tworzy się w warstwach peryferycznych miazga korkotwórcza, której komórki dzieląc się tworzą korek. Jego komórki są martwe, wypełnione powietrzem, a ściany zawierają suberynę. Dzięki temu korek izoluje łodygę, chroni jej wnętrze przed utratą wody i uszkodzeniami mechanicznymi oraz szkodliwym działaniem temperatur. Wymianę gazów zapewniają przetchlinki, widoczne w postaci maleńkich wypukłości.

W drewnie i łyku przebiegają pasma komórek miękiszowych w kierunku promienistym - promienie rdzeniowe, które biorą udział zarówno w przewodzeniu asymilatów, jak i wody z solami mineralnymi w kierunku poprzecznym od drewna do łyka i kory pierwotnej (wodę z solami mineralnymi) i od łyka do drewna i rdzenia (asymilaty).

W korze pierwotnej promieniach rdzeniowych i rdzeniu, zbudowanych z komórek miękiszowych gromadzą się i przechowują substancje zapasowe.

Bardzo ważna rolę spełnia łyko i drewno. Łyko za pomocą rurek sitowych przewodzi asymilaty wytworzone w liściach i doprowadza je do wszystkich organów. Drewno cewkami i naczyniami przewodzi wodę z solami mineralnymi od korzeni i rozprowadza ją po całej roślinie. Ponadto drewno w budowie wtórnej oprócz cewek i naczyń posiada elementy o zgrubiałych i zdrewniałych ścianach, pełni role wzmacniającą, utrzymując łodygę w pozycji pionowej i chroniąc ja przed złamaniem.

Inaczej przedstawia się budowa łodygi u roślin jednoliściennych .

Wnętrze łodygi wypełnia miękisz zasadniczy zbudowany z dużych komórek. W miękiszu tym rozmieszczone są na całym przekroju wiązki przewodzące, które różnią się od wiązek przewodzących roślin dwuliściennych tym, że pomiędzy łykiem i drewnem nie ma tkanki twórczej. Wiązki przewodzące są zazwyczaj otoczone warstwa sklerenchymy.

Podobne prace

Do góry