Ocena brak

BUDOWA OGÓLNA JĘZYKA

Autor /judy Dodano /06.01.2012

Większą część języka (około 2/3 długości) stanowi trzon (corpus linguae)7 który zwężając się do przodu bez widocznej granicy przechodzi w wierzchołek lub koniec języka (apex linguae). Część tylną, przytwierdzoną do dna jamy ustnej, tworzy nasada lub korzeń języka (basis s. radix linguae); stanowi ona około 1/3 długości języka, skierowana jest do gardła i ustawiona pionowo, mniej więcej równolegle do długiej osi ciała, podczas gdy trzon biegnie raczej prostopadle do osi ciała. Powierzchnia nasady języka w kierunku bocznym łączy się bezpośrednio z łukami podniebiennymi i z migdałkami. Na wyciągniętym z jamy ustnej języku widoczny jest cały trzon, niewidoczna natomiast jest nasada, którą lekarz może oglądać tylko za pomocą lusterka przyciskając trzon języka ku dołowi. Na trzonie odróżniamy znacznie dłuższą powierzchnię górną, czyli grzbiet języka (dorsum linguae) i krótszą powierzchnię dolną- Obie powierzchnie przechodzą jedna w drugą wzdłuż tępych brzegów bocznych (margines laterales linguaej. Granicę między nasadą i trzonem zaznacza na powierzchni górnej tzw. bruzda graniczna (sulcus terminalis) w kształcie litery V, szczytem zwrócona ku tyłowi. Jest ona u płodu ludzkiego silniej rozwinięta, zazwyczaj słabo zaznaczona u dorosłego. Bezpośrednio przed bruzdą znajduje się 7—12 brodawek okolonych (papillae vallatae) ułożonych równolegle do obu ramion bruzdy granicznej. Ku tyłowi od położonej pośrodkowo brodawki bruzda graniczna tworzy ślepo kończące się zagłębienie, tzw. otwór ślepy (foramen caecum linguae); w życiu zarodkowym jest on ujściem przewodu tarczowo-j ęzykowego, który u dorosłego, jako odmiana (ductus lingua lis), może być częściowo zachowany w swej -części bliższej. Do układu brodawek okolonych w kształcie litery V może czasami dochodzić krótkie pośrodkowo biegnące ramie prostopadłe; wtedy brodawki okolone układają się w kształcie litery Y. W tym przypadku tylna brodawka może sięgać aż do otworu ślepego. Nieraz układ tych brodawek przybiera postać litery T. Górną powierzchnię języka dzieli na dwie części symetryczne podłużny rowek, bruzda pośrodkowa języka (sulcus medianus linguae); bruzda ta służy za drogę odpływu śliny do gardła. Grzbiet języka jest szorstki, białawy; nasada — różowoczerwona, guzkowa ta, lśffiąca. Na grzbiecie ułożone są liczne brodawki (p. dalej); na nasadzie brodawki nie występują, natomiast znajdują się tu liczne mieszki językowe nadające nasadzie wygląd guzkowa ty; zespół tych mieszków nazwano migdałkiem językowym.

W zależności od rozwoju błony śluzowej, a w szczególności brodawek, wygląd grzbietu języka u różnych osobników bywa różny, szary lub białawy, czysty lub «obło-żony», wilgotny lub suchy. Również sposób życia pozostawia ślady, jak np. palenie tytoniu. W chorobach jamy ustnej, gardła i żołądka czy w gorączkowych stanach chorobowych wygląd języka bardzo się różni od jego wyglądu w warunkach prawidłowych. 2yły na nasadzie języka w stanach chorobowych (np. wrady serca, choroby wątroby) mogą się znacznie poszerzać i wtedy są wyraźnie widoczne. W braku witaminy A następuje silne zrogowacenie nabłonka.

Podobne prace

Do góry